Vandaag, vrijdag 13-6-2014, een eerste mijlpaal, om ca 13.00 uur liep ik Vézelay binnen, samen met Mathieu. Als bezegeling van dit feit hebben de eerste trede van de kathedraal met onze wandelstok aangetikt, slaat nergens op :-) Daarna naar binnen voor een stempel en de heerlijke koelte. Morgen maar verder bekijken. Twee nachten afgesproken in het ontkomen voor pelegrin's de refugio Centre Sainte Madeleine. Beetje zweverig, bijbel wordt af en toe actief t er hand genomen, er worden fresco's geschilderd maar ook heel erg hartelijk en heel hulpvaardig. Vanmorgen weer voor zes uur op weg en dat was ook maar goed want het is weer  echt heet. We zitten met een aantal mensen waaronder Nederlanders op de binnenplaats in de schaduw lekker te kletsen. Goed toeven hier. Morgen de kathedraal maar eens even goed bekijken. Voelt bijzonder om hier zo te zijn.
Vannacht in Bessy-sur-Cure geslapen in een refugio van de gemeente. Keurig nieuw van binnen maar voelde niet fijn, te steriel. Er was nog geen zoutvaatje of wat afwasmiddel te vinden, in het dorp niets te koop en wij hadden geen voorraad bij ons anders dan een droog stuk stokbrood. Gewoon niet goed aangepakt. Maar na alle charme in de strijd te hebben gegooid en ons hulpeloze gezicht opgezet kregen we een uiterst eenvoudige maaltijd (pasta met vlees uit blik er door) maar we waren er blij mee (haha... Honger maakt rauwe bonen zoet). Valt wel op hoe stil en verlaten veel Franse dorpjes zijn, alsof  er helemaal geen mensen meer wonen. Winkels, cafe's enz zijn er vaak helemaal niet meer. Zo was dit dorpje ook. S'avonds nog even bij de rivier gezeten. Onderweg kwamen we nog een man en een vrouw tegen, hij zeker in de zeventig. Zij waren lopende onderweg van Besanqon naar Engeland naar de kinderen, toch ook toch wel zo'n duizend km. Heb ik erg veel respect voor. Ze straalden ook iets moois uit, tevredenheid, balans, gewoon mooi. Ook een uitnodiging om over jezelf na te denken, zoals wel vaker gebeurd :-)

Hieronder nog een paar foto's van onderweg en Vézelay.  Bon Camino.