Na een heerlijke nacht in de opgelucht bij een hele lieve gezellige mevrouw weer op pad eerst richting Deventer. Een hele mooie route, ook het deel in Deventer tot het centrum. Doorgelopen naar de veerpont en overgestoken. Omdat we vroeg waren (even na zes uur op pad en voor negen na 12 km ) waren de koffietenten nog gesloten. Dus door naar de volgende mogelijkheid in Wilp, 4 km verder op. Daar  was gelukkig een bakker waar we ook koffie konden krijgen. Wel buiten opdrinken i.v.m max drie mensen in de winkel. Maar we kregen stoelen om buiten te kunnen zitten (overkant van de weg bij een buurman in de tuin) en de koffie werd gebracht.
Omdat in al een paar dagen last had van mijn scheenbeen en dat nu wel erg begon op te spelen (naar verwachting een peesontsteking) moest ik besluiten de wandeling af te breken. Daarop heeft Jan ook besloten te stoppen en hebben we afgesproken na de vakantie, ergens september, de route naar Den Haag af te maken.
We hebben het weer heel goed gehad samen, fijn gewandeld, prachtige gesprekken samen en ook met anderen. En we zien al weer uit naar de volgende keer.
Marieke heeft ons opgehaald, thuis gedoucht , samen wat gegeten waarna Jan weer richting het westen is gereden.

Het blijft toch altijd weer Bon Camino. Tot later.

Heerlijk geslapen bij ‘t Losse Hoes op de Holterbergweg. Eerst weer even de berg hoog gelopen om vervolgen naar omlaag het bos weer uit te lopen het landschap in. Een mooie wisselende route met soms een dik half uur in de zon en dan weer een prachtige weg met bomen of weer een stukje door het bos. Met een omweg ging het vandaag richting Deventer. We besloten Deventer niet als einddoel te stellen, dat zou dan weer een kleine 40 km worden, daarvoor waren we niet vroeg genoeg vertrokken. Uiteindelijk werd het de omgeving van de vrm abdij Sion bij Diepenveen. De paters van dit klooster (als ik goed geïnformeerd ben vier van tegen de 80) zijn vertrokken naar Schier en de abdij zit nu op de commerciële toer, voor ons als een soort pelgrim niet interessant. Op het terras in Lettele hebben we met behulp van de horecamensen naar onderkomens gezocht. In een straal van ca 10 (en dan wel in de goede richting) niets te vinden, Deventer was dan nog ca 21 km en we hadden er al 18 gehad. En dan, zoals een pelgrim betaamt, er vanuit gaan dat er altijd een oplossing komt. En dus weer opweg naar een restaurantje zo’n 10 km verder, ons bedoelde eindpunt. Onderweg nog wat mensen gevraagd naar slaapplaatsen maar geen resultaat. 500 m voor het restaurant zaten een mevrouw met haar zoon op hun terras. Maar weer eens gevraagd of zij nog wat wisten. Na veel meedenken leverde ook dit niets op tot het moment dat Jan aan de mevrouw vroeg of het ook mogelijk was dat onder het afdak voor de auto konden slapen. Dat leverde eerst een verbazing op, toen een glimlach en de opmerking dat het toch wel wat rommelig was. En vervolgens een vriendelijke instemming en was ons onderdak weer geregeld. Na het eten bij het restaurant kwamen we terug, werden vriendelijk ontvangen en kregen we van die lange stoelkussens om op te slapen, helemaal super. De rest hadden we zelf bij ons. Later nog bij mevrouw op haar terras gezeten en kregen we koffie. Kwam de buurman nog met heerlijk koel bier en na heerlijke gesprekken en een paar flesjes bier lekker naar bed. Heerlijk geslapen in de open lucht onder een prachtige sterrenhemel en gezellig lekgeprikt door de muggen. Wat wil een mens nog meer. We hebben opnieuw genoten van de gastvrijheid en de vriendelijkheid van de mensen.

Vandaag is het woensdag de 24e juli 2020. Een warme dag die vroeg begon en lang duurde, maar daarover straks meer. Nog even terug gisteren. Een hele zware dag voor me, mijn lijf deed niet goed mee, het was warm, onderdak bleef onduidelijk. Alles bij elkaar een goede cocktail om de mentale mens te slopen, maar dat is lekker niet gelukt. Uiteindelijk veel gezien, leuke route en toch zo,n 33 km gelopen. Maar de vraag bleef waar te slapen, in een schuilhut, open lucht of wat zich maar aan bood. Uiteindelijk werd het een boerderij. Opa, 80 jaar oud en nog geheel zonder medicijnen ( gewoon vragen, wordt je wijs van) had voor ons wel een plekje tussen de machines op de betonnen vloer. Toen even later zoonlief langs kwam (klaar met melken van de 45 koeien, kan uit voor het bedrijf omdat er geen hypotheek meer op zit, gewoon even doorvragen haha..) kregen een upgrading van de vloer naar de zolder. Maar daar was het niet mee klaar. Ook schoondochter kwam langs en er volgde een nieuwe upgrading van de zolder naar kantine cq opleidingsruimte waar het nog beter toeven was en we ook koffie/thee zelf konden maken. Toen we ook nog brood en beleg kregen was het helemaal top.
Vanmorgen voor half zes waren we al onderweg, de warmte voor zijn. Dat is deel gelukt, voor 12.00 hadden we al ruim 20 km achter de rug. Koffie onderweg enz. Uitgebreid lunches was er niet bij, wel siësta bij een camping onder een boom in de schaduw. Daarna nog in etappes doorgelopen naar hotel ,t losse hoos in Holten. Uiteindelijk ca 39 km gelopen, voor mij echt een nieuw record. Redelijk, maar niet helemaal, kapot bij aankomst. Een mooie tocht, mooi landschap, mooie paden.

Nu eerst slapen in een echt bed ipv een betonnen vloer

Bon Camino

Vandaag een prima loopdag. Van Oldenzaal naar Borne. De eerste tussenstop hadden we gepland in Deurningen. Heerlijke koffie met krenteweggen. Die etappe was 10 km, de volgende tot Zenderen 12 km en daar onze lunch geland. Maar helaas naast een klooster enz niets te beleven. Bij een kantoor met hele vriendelijke mensen hebben we water en koffie gehad. Door naar Borne, biertje enz. Lekker gegeten maar geen onderdak. Onze keuze was door te lopen naar een parkgebied en daar ergens onder een boom te gaan liggen. Gelukkig was een boer zo vriendelijk ons in een soort kantoor onder te brengen. We kunnen morgenochtend zelfs koffie zetten en ontbijten.
Ik had een hele zware dag, mijn lijf wilde niet echt meewerken en dat bij een tocht van ca 33 km. Daarom nu kort, kruip vroeg in bed. Morgen wordt het echt warm en dus willen we rond 05.00 uur op pad.
Bon Camino

Vanmorgen, maandag 22juli, heeft Marieke ons (Jan Koeleman en mij) naar Bad Bentheim gebracht. Het was prachtig weer, niet te warm, heerlijk om te lopen. Altijd eerst zoeken waar het begin is maar dat is gelukt (voor zolang het duurde😒). Deze plaats heeft een burcht, hoog gelegen. En verder bekend om zijn “goud” het Bentheimer zandsteen, de heilzame zwavel- en zoutwaterbronnen en de schilderijen van Jacob van Ruisdael. Het ligt op de uitlopers van het Teutenburgerwald.
De stad uit gewandeld, door de velden met de bedoeling om naar Gildehaus te lopen, een mooie plaats hoog gelegen en van verre te zien. En toen ging het mis. We werden misleid door rode pijlen die ons veel te zuidelijk brachten. Te laat ontdekt en zo Gildehaus gemist. Vervolgens op eigen routemiddelen de weg gevonden en bij de grens de route weer gevonden. Uiteindelijk hebben we dezelfde afstand gelopen en was de route prachtig.
Onderweg helaas geen winkels koffie oid. Dat betekende van 08.30 tot 15.00 ca 26 km gelopen op water en creackers. Kan ook 😎. Dan is een terrasje in Oldenzaal met eerst koffie en dan een paar rondjes bier toch wel heel heerlijk. Vanaf terras hotelletje aan de andere kant van het plein gereserveerd (€50,- met ontbijt voor ons samen. Bij aankomst probeerden ze er toch nog €85 van te maken maar dat is hen niet gelukt)
En natuurlijk lekker onder de douche en op terras eten. Als ... in Fr.

Tot later, bon Camino.

Hoi allemaal,

Ik loop al maanden met verlangen naar wandelen rond. En dan bedoel ik niet “een blokje om” maar een tocht, de Camino of iets daaraan gelijk. Samen met Jan Koeleman (vorig jaar ontmoet op de Camino in Z-Fr) was gepland om twee weken in midden Fr te wandelen. Dat ging helaas niet door. Verder zit nog in de planning dit najaar de laatste ca 800 km naar Santiago nog te doen. Omdat gaat lukken weet ik nog niet. Wat wel gaat lukken is dat Jan en ik vanaf 22 juni starten met de marskramerroute. En dan doen we dat een beetje op z’n Camino’s, lekker wandelen, niets bespreken en accepteren dat we een keer gewoon ergens “onder de brug” moeten slopen. Zo creëren we ons eigen avontuur in Nederland. We gaan het beleven. Vrijdag samen met Ria en Marieke lekker gegeten. Met de camper overnacht bij de Vinkeveenseplassen, gezwommen en zaterdag weer thuis. Nog 1 weekje wachten en dan OP PAD.

Tot later Bon Camino