Groeten, leuk dat je blijft volgen. Reageren mag ook :-)
Bon Camino.
donderdag 5 mei 2016
Even thuis?
zo, zit lekker op mijn balcon te genieten van Marieke, het mooie weer en een mooi boek. Vanmorgen meegedaan aan het Bevrijdingsdagontbijt en aansluitend een lezing van "onze man in Iran" Thomas Erdbrink. Hoe, na 15 jaar getrouwd met een Iraanse en wonende daar, hij aan kijkt tegen de situatie daar en met die blik ook naar NL kijkt. Heel interessant. En min.pr. Mark Rutte was er ook, zat achter ons :-) En ondertussen zit ik te mijmeren hoe het verder gaat met mijn wandeltocht. Want dat het verder gaat is zeker, alleen even wanneer. Niet meer voor augustus. Er lopen nog opties op grotere opdrachten, als daarvan wat door gaat dan moet het wandelen even wachten. En eind juli is het de bedoeling dat ik weer opa wordt, van een tweeling bij zoon/schoondochter. En dan wil ik in de buurt zijn. Meest voor de hand liggend is dat ik tussen door nog een stukje ga lopen, dat wat ik in 2014 ivm blessure heb overgeslagen en in het najaar de rest ( ca 1100 km) ga doen. Blijf volgen, dan hoor je het van zelf. Nog even een paar sfeerfotot's.
Groeten, leuk dat je blijft volgen. Reageren mag ook :-)
Bon Camino.
Groeten, leuk dat je blijft volgen. Reageren mag ook :-)
Bon Camino.
zaterdag 30 april 2016
Vervolg
en de refugié in Captieux
En dan het super onderkomen in Bergerac. Leuk om na twee jaar de gastgevers weer te ontmoeten. Zulke ongelofelijke vriendelijke mensen. Bieden zelf aan om me morgen naar het vliegveld te brengen. En willen vooraf mij nog bijzondere stuw met vislift laten zien. Warm.
Even wat sfeerbeelden
De route over her spoor en dan zo'n 10 km onafgebroken, blijven genieten van alles waaronder je eigen benen die maar onvermoeid blijven door dieselen, echt genieten
En dan gezellig samen eten in een hotel wat eigenlijk gesloten is haha.... Als je maar met genoeg mensen komt....
Op weg naar Bergerac
zaterdag 30 april
Opweg naar Bergerac vanuit Captieux. Het is koud, winderig en met buien ook nat. Ik ben vanmorgen blijven liggen omdat de bus pas om 12.36 ging. Ik schreef dat ik nog geen pelgrims had gezien, dat is nu wel anders. Donderdag kwam ik aan in Bazas waar e gezelligheid plotseling stevig toe sloeg. Dat begon er mee dat, toen ik rond 14.00 uur binnen kwam, ik zomaar en centrum trof. Waarwinkels open waren en zowaar te kiezen was een paar terrassen. Heerlijk geluncht in een matig zonnetje en een heerlijke droge witte wijn. Aan het eind van e lunch zag ik zo maar een pelgrim lopen, de Duitse Thomas. Schoof gezellig aan en hoorde van hem dat hij nog een Frans stel had gezien. Uiteindelijk belanden we met z'n vieren in de refugié die dan ook direct vol was. Ik zal jullie later wat foto's laten zien, zijn nog niet geladen, heb sinds het vorige bericht geen WiFi meer gehad.
S'avonds zijn we lekker uit eten geweest en het "beroemde" boeuff Bazas gegeten. Gezellige mensen. De tocht van Bazas naar Captieux, waar we vannacht hebben geslapen, was niet echt lang, dikke 17 km, maar makkelijk, een voormalig spoorlijntraject. Niet echt afwisselend maar wel prima. Weergod, stemming goed wat wil je meer. Vervolgens liep de gemeentelijk refugié menucipal helemaal vol, we waren uiteindelijk met z'n achten. Allemaal gezellige mensen maar ook wel een paar bijzondere type's, niet gevaarlijk maar wel op zoek naar "iets" haha... Hoop dat ze het gaan vinden. S'avonds alles dicht in dit gehucht. En dan is er het voordeel dat er Fransen bij zijn die dan een deal maken met de plaatselijke hoteleigenaar (hotel??) die speciaal voor ons groepje wel wilde koken. € 16,50 pp en dan eten zoveel je op kunt haha.. Geen klagen, prima gegeten en het was weer gezellig.
De anderen waren vanmorgen vroeg, al voor zes uur begon het spul in te pakken. De volgende stop voor hen is Roceufort, een etappe van zo'n 34 km. Iets om even bij stil te staan. Daar komt bij dat het weer niet fijn is en dan wordt het lopen extra zwaar.
Ik zit nu in Bordeaux achter de koffie en stap zo in de trein naar Bergerac. Kijken of ik daar onderdak kan vinden. Wordt vervolgd.
Bon Camino (ook al is dat weer even naar huis :-(
Opweg naar Bergerac vanuit Captieux. Het is koud, winderig en met buien ook nat. Ik ben vanmorgen blijven liggen omdat de bus pas om 12.36 ging. Ik schreef dat ik nog geen pelgrims had gezien, dat is nu wel anders. Donderdag kwam ik aan in Bazas waar e gezelligheid plotseling stevig toe sloeg. Dat begon er mee dat, toen ik rond 14.00 uur binnen kwam, ik zomaar en centrum trof. Waarwinkels open waren en zowaar te kiezen was een paar terrassen. Heerlijk geluncht in een matig zonnetje en een heerlijke droge witte wijn. Aan het eind van e lunch zag ik zo maar een pelgrim lopen, de Duitse Thomas. Schoof gezellig aan en hoorde van hem dat hij nog een Frans stel had gezien. Uiteindelijk belanden we met z'n vieren in de refugié die dan ook direct vol was. Ik zal jullie later wat foto's laten zien, zijn nog niet geladen, heb sinds het vorige bericht geen WiFi meer gehad.
S'avonds zijn we lekker uit eten geweest en het "beroemde" boeuff Bazas gegeten. Gezellige mensen. De tocht van Bazas naar Captieux, waar we vannacht hebben geslapen, was niet echt lang, dikke 17 km, maar makkelijk, een voormalig spoorlijntraject. Niet echt afwisselend maar wel prima. Weergod, stemming goed wat wil je meer. Vervolgens liep de gemeentelijk refugié menucipal helemaal vol, we waren uiteindelijk met z'n achten. Allemaal gezellige mensen maar ook wel een paar bijzondere type's, niet gevaarlijk maar wel op zoek naar "iets" haha... Hoop dat ze het gaan vinden. S'avonds alles dicht in dit gehucht. En dan is er het voordeel dat er Fransen bij zijn die dan een deal maken met de plaatselijke hoteleigenaar (hotel??) die speciaal voor ons groepje wel wilde koken. € 16,50 pp en dan eten zoveel je op kunt haha.. Geen klagen, prima gegeten en het was weer gezellig.
De anderen waren vanmorgen vroeg, al voor zes uur begon het spul in te pakken. De volgende stop voor hen is Roceufort, een etappe van zo'n 34 km. Iets om even bij stil te staan. Daar komt bij dat het weer niet fijn is en dan wordt het lopen extra zwaar.
Ik zit nu in Bordeaux achter de koffie en stap zo in de trein naar Bergerac. Kijken of ik daar onderdak kan vinden. Wordt vervolgd.
Bon Camino (ook al is dat weer even naar huis :-(
woensdag 27 april 2016
Ontspannen dag die toch spannend werd
vanmorgen samen met de gastgevers Bénédicte en Philip heerlijk ontbeten, natuurlijk met stokbrood. Daarna heeft Philip me in La Réole bij de rivier afgezet en begon weer een leuke wandeltocht. Weer was goed, stemming was goed, mijn lijf deed het goed, wat wil een mens meer. Vandaag voor een niet te lange afstand gekozen, naar Auros waar Philip voor mij heeft geboekt in een refugié. Lag in Floudès op de treden van de kerk te relaxen toen er een groepje van ca zes vrouwen aan kwam wandelen. Er ontstond al gauw een gesprek in gebroken Engels. Heel gezellig. We zijn apart blijven lopen maar haalden elkaar af en toe in. Beiden hadden we moeite om de juiste route te vinden. Het ging dan ook fout maar voorlopig niet ingrijpend. Voor Savignac zijn we elkaar kwijt geraakt. Ik heb daar bijna een uur voor de kerk in de zo'n heerlijk liggen dutten en stokbrood met camembert (er gaat dagelijks wel zo'n rond doosje door :-) gegeten. En water, veel water.
Het routeboekje wat ik heb is niet echt duidelijk en de kaarten zijn veel te globaal, kun je je niet op oriënteren. Dat samen met een zwakke bewegwijzering maakt het soms lastig. Vandaag ging ik stevig de mist in. Zat op 2,5 km van het eindpunt om na 5 km gelopen te hebben te ontdekken dat de afstand tot het eindpunt was toegenomen tot 5 km. Hoezo een rustige dag!!! Maar het is allemaal goed gekomen, zit in een mooie refugié met twee Franse mensen die alleen Frans spreken. Helaas ik niet haha... Toch gezellig. Ik hen nog geen college pelgrims gezien tot nog toe. Wordt vervolgt. Nog een paar sfeer foto's.
Het routeboekje wat ik heb is niet echt duidelijk en de kaarten zijn veel te globaal, kun je je niet op oriënteren. Dat samen met een zwakke bewegwijzering maakt het soms lastig. Vandaag ging ik stevig de mist in. Zat op 2,5 km van het eindpunt om na 5 km gelopen te hebben te ontdekken dat de afstand tot het eindpunt was toegenomen tot 5 km. Hoezo een rustige dag!!! Maar het is allemaal goed gekomen, zit in een mooie refugié met twee Franse mensen die alleen Frans spreken. Helaas ik niet haha... Toch gezellig. Ik hen nog geen college pelgrims gezien tot nog toe. Wordt vervolgt. Nog een paar sfeer foto's.
dinsdag 26 april 2016
En verder
Even mijn verhaal van net afmaken. Zo, net lekker gegeten. Pompoensoep vooraf, kip/pappestoelen in een saus uit de oven met linzen en natuurlijk, zoals de Fransen dat doen, stokbrood er bij. Vervolgens van heerlijke Franse kazen gesnoept, met stokbrood. En aambeien na. Dat alles begeleid met een heerlijke rosé. Wie wil dat niet?
Ik merk dat het me veel moeite kost om niet "productief" te zijn, ofwel mij te beperken en niet stiekum toch km te willen maken. Het lopen zelf gaat goed. Had de laatste weken veel last van de rug (gauw gestopt met hardlopen) maar dat gaat prima. Ook lijkt de blessure van 2014 goed hersteld te zijn. Zondag had ik nog weinig aandacht voor de omgeving en was het lopen en vooral de vraag waar ik zou kunnen slapen wat me bezig hield. Vandaag kon ik veel vrijer lopen, naar de omgeving kijken en er van genieten. Had zelfs de rust om onderweg een half uurtje aan de rand van een pad, met mooi uitzicht op een dal, een dutje te doen (jaahaaa.... ook met de ogen dicht was het een mooi uitzicht :-)
De Franse slag: heb ik veel van gezien. Het lijkt wel of heel Frankrijk in de steigers staat en nooit af komt. Dan wel heel lang duurd en de bomen al op de steigers groeien. En als het wel helemaal klaar is dan is het meestal bezit van buitenlanders. En toch is het leuk in Frankrijk en weten de Fransen heel goed wat lekker en gezellig is. Dat voel ik zo, en dat is ook maar goed ook want ik spreek zo goed als geen Frans.
Over de routes. Die zijn heel goed aangegeven en lopen Door mooie gebieden, veel wijngaarden, mooie uitzichten. Soms gaat het even mis en kom je tot de ontdekking dat het bruggetje over het beekje er even niet meer is. Kost slechts een ommetje van een paar km. Of is een pad, opgesloten tussen weerszijden prikkeldraad, smaller dan de enorme diepe plas breed is, en geen ander alternatief dan over het prikkeldraad. Niet fijn met een rugzak en zo. Wel wat veel asfalt maar voor dit moment wel goed omdat de onverharde paden door veel regen de afgelopen tijd.
En opnieuw zie ik weer dat het platteland van Frankrijk behoorlijk onbewoond is geraakt. In veel dorpen zijn totaal geen voorzieningen meer. Ook de hele grote supermarkten aan de rand van de grotere dorpen of in de weilanden doen daar geen goed aan. Vanmorgen zelf een kopje thee en een stukje brood voor ontbijt, koffie was er niet. Ging er vanuit dat ik onderweg wel wat tegen kwam, niet dus. Op het eindpunt vandaag, rond 16.00 de 1e bak koffie. Ook wat eten betreft moet je daar dus wel rekening mee houden. Ik heb meestal een stokbrood en wat kaas op de achterhand. En natuurlijk water volop.
Mooi geweest, ik duik in bed. Tot later.
Bon Camino
Ik merk dat het me veel moeite kost om niet "productief" te zijn, ofwel mij te beperken en niet stiekum toch km te willen maken. Het lopen zelf gaat goed. Had de laatste weken veel last van de rug (gauw gestopt met hardlopen) maar dat gaat prima. Ook lijkt de blessure van 2014 goed hersteld te zijn. Zondag had ik nog weinig aandacht voor de omgeving en was het lopen en vooral de vraag waar ik zou kunnen slapen wat me bezig hield. Vandaag kon ik veel vrijer lopen, naar de omgeving kijken en er van genieten. Had zelfs de rust om onderweg een half uurtje aan de rand van een pad, met mooi uitzicht op een dal, een dutje te doen (jaahaaa.... ook met de ogen dicht was het een mooi uitzicht :-)
De Franse slag: heb ik veel van gezien. Het lijkt wel of heel Frankrijk in de steigers staat en nooit af komt. Dan wel heel lang duurd en de bomen al op de steigers groeien. En als het wel helemaal klaar is dan is het meestal bezit van buitenlanders. En toch is het leuk in Frankrijk en weten de Fransen heel goed wat lekker en gezellig is. Dat voel ik zo, en dat is ook maar goed ook want ik spreek zo goed als geen Frans.
Over de routes. Die zijn heel goed aangegeven en lopen Door mooie gebieden, veel wijngaarden, mooie uitzichten. Soms gaat het even mis en kom je tot de ontdekking dat het bruggetje over het beekje er even niet meer is. Kost slechts een ommetje van een paar km. Of is een pad, opgesloten tussen weerszijden prikkeldraad, smaller dan de enorme diepe plas breed is, en geen ander alternatief dan over het prikkeldraad. Niet fijn met een rugzak en zo. Wel wat veel asfalt maar voor dit moment wel goed omdat de onverharde paden door veel regen de afgelopen tijd.
En opnieuw zie ik weer dat het platteland van Frankrijk behoorlijk onbewoond is geraakt. In veel dorpen zijn totaal geen voorzieningen meer. Ook de hele grote supermarkten aan de rand van de grotere dorpen of in de weilanden doen daar geen goed aan. Vanmorgen zelf een kopje thee en een stukje brood voor ontbijt, koffie was er niet. Ging er vanuit dat ik onderweg wel wat tegen kwam, niet dus. Op het eindpunt vandaag, rond 16.00 de 1e bak koffie. Ook wat eten betreft moet je daar dus wel rekening mee houden. Ik heb meestal een stokbrood en wat kaas op de achterhand. En natuurlijk water volop.
Mooi geweest, ik duik in bed. Tot later.
Bon Camino
Heerlijk, weer op pad
Zo, het eerste moment dat ik WiFi heb. Leuk hoor Frankrijk, maar bepaald niet overal gigitaal.
Zaterdagavond met zoonlief Jelle lekker doorgezakt in Haarlem en zondagmorgen even na 05.00 uur richting Schiphol. Mooi druk met al die controles, maar maar net op tijd voor het inchecken net voor 07.00, vertrek vliegtuig 07.10. Stress en stress en dan kom je aan in Bergerac en heb je gewoon lekker de tijd en de plannen aan jezelf. Wel even echt omschakelen. Met de taxi naar het centrum, onder een boom gaanzitten en begonnen met een hele belangrijke zaak, mijn voeten insmeren met Gehwol, HET super middel tegen blaren. Ik heb na zo'n 75 km nog geen blaren, dat is wel eens anders geweest. Rugzak even beter ingepakt en op weg (wel een beetje brak, mar met stevig doorlopen kom je daar wel overheen :-)
De routes zijn behoorlijk afwisselend, relatief veel over kleine weggetjes en dat is ook maar goed. Het heeft hier veel geregend en de onverharde paden zijn erg modderig en glad, erg lastig bij stenigen/dalen.
Het weer is goed, vandaag wat buien maar vooral zo'n en een prettige temperatuur. Zondag geslapen in een Gite bij Saussignac, prima. Ben gebracht naar het restaurant in het dorp, en door de kok terug gebracht. Een super service maar dat kon ook wel, was e enige gast. Eten was overigens prima. Maandag geslapen in een refugié van de gemeente in Pellegreu. 6 bedden voor mij alleen. Zelf gekookt, was verder in het dorp helemaal niets te doen of te kopen.
Vandaag ookmeen mooie etappe en nu bij de koster van de kerk in La Reole in de kost. Slaap in een aparte kamer bereikbaar met een trappertje vanuit de binnenplaats. Een poppenpaleisje. Foto,s kan ik jullie nog niet laten zien, moeten eerst nog worden geladen (geen WiFi haha.... )
Ga nu eerst stoppen, ben aan tafel uitgenodigd om te eten. Straks of later verder.
Bon Camino.
Zaterdagavond met zoonlief Jelle lekker doorgezakt in Haarlem en zondagmorgen even na 05.00 uur richting Schiphol. Mooi druk met al die controles, maar maar net op tijd voor het inchecken net voor 07.00, vertrek vliegtuig 07.10. Stress en stress en dan kom je aan in Bergerac en heb je gewoon lekker de tijd en de plannen aan jezelf. Wel even echt omschakelen. Met de taxi naar het centrum, onder een boom gaanzitten en begonnen met een hele belangrijke zaak, mijn voeten insmeren met Gehwol, HET super middel tegen blaren. Ik heb na zo'n 75 km nog geen blaren, dat is wel eens anders geweest. Rugzak even beter ingepakt en op weg (wel een beetje brak, mar met stevig doorlopen kom je daar wel overheen :-)
De routes zijn behoorlijk afwisselend, relatief veel over kleine weggetjes en dat is ook maar goed. Het heeft hier veel geregend en de onverharde paden zijn erg modderig en glad, erg lastig bij stenigen/dalen.
Het weer is goed, vandaag wat buien maar vooral zo'n en een prettige temperatuur. Zondag geslapen in een Gite bij Saussignac, prima. Ben gebracht naar het restaurant in het dorp, en door de kok terug gebracht. Een super service maar dat kon ook wel, was e enige gast. Eten was overigens prima. Maandag geslapen in een refugié van de gemeente in Pellegreu. 6 bedden voor mij alleen. Zelf gekookt, was verder in het dorp helemaal niets te doen of te kopen.
Vandaag ookmeen mooie etappe en nu bij de koster van de kerk in La Reole in de kost. Slaap in een aparte kamer bereikbaar met een trappertje vanuit de binnenplaats. Een poppenpaleisje. Foto,s kan ik jullie nog niet laten zien, moeten eerst nog worden geladen (geen WiFi haha.... )
Ga nu eerst stoppen, ben aan tafel uitgenodigd om te eten. Straks of later verder.
Bon Camino.
vrijdag 22 april 2016
Al vast de nodige spullen klaar gelegd, morgen alles inpakken en morgenavond naar Haarlem. Zondagmorgen vroeg brengt zoonlief Jelle me naar het vliegveld. Kunst blijft om met alles bij elkaar onder de 10 kg te blijven, gaat lukken, anders laat in gewoon wat thuis :-) Ik heb er super veel zin in, de ruimte, vrijheid, tijdloos. Maar ook wel spannend of mijn lijf het weer aan kan. Zal er zuinig op zijn :-) Net even het routeboekje bekeken, krijg ik echt de kriebels van. Afgelopen week een paar mensen gesproken over wandelen in het algemeen en hoe dat voelt. Niet eenvoudig over te brengen, is ook voor iedereen verschillend. Ik loop alleen omdat ik het gevoel van ultieme vrijheid heerlijk vind. Des te leuker kan het zijn om mensen onderweg te ontmoeten, ieder met een eigen verhaal. De ruimte voor allerlei emoties, van zingen en spirit tot diepe innerlijke stilte en af en toe tranen aan toe. De wereld en je hele leven komt soms voorbij, een mooie opschoning van mijn innerlijke leven. De route en Santiago zijn slechts een hulpmiddel, gewoon handig om met jezelf af te spreken in welke richting je wil gaan lopen, anders worden het van die rare kringetjes haha..... Wordt vervolgt.
Bon Camino, jan
woensdag 13 april 2016
Vliegtuig geboekt!!!
Beste mensen,
Heel spannend maar ik heb vandaag het vliegtuig geboekt naar Bergerac (Dordogne) met de bedoeling om weer eens een weekje te gaan lopen. Dit is de plek waar ik in 2014 moest afhaken omdat in niet verder kon, middenvoetsbeentjes ontstoken. Een mooie plek om weer verder te gaan. We gaan het beleven. Spannend omdat ik de laatste tijd toch wat malheurs heb gehad met mijn lijf, niet spannend maar wel lastig een geen situatie om weer te lopen. Dat lijkt nu allemaal weer beter, ik zal het beleven. Misschien dat Herman, die daar in de buurt woont, ook nog mee gaat.
Ik vind het spannend vanwege mijn lijf maar ook wel om te beleven hoe het is om weer te lopen. De vorige keer zeven weken achter elkaar had toch wel een hele impact. Het was heel bijzonder, mooi en was graag dor gelopen. Heb er nu ook heel veel zin in maar merk ook wel dat ik over een drempel moet. Het leven is zoveel anders als je zo onderweg bent. Ik laat het jullie weten.
Als ik nu terug kijk op het in 2014 weer thuis komen, en weer in het ritme te komen van het gewone leven, dan heeft dat maanden geduurd. Zal nog eens nadenken wat dat zo maakt. Mooi tijd om over na te denken wanneer ik weer onderweg ben :-)
Bon Camino
Heel spannend maar ik heb vandaag het vliegtuig geboekt naar Bergerac (Dordogne) met de bedoeling om weer eens een weekje te gaan lopen. Dit is de plek waar ik in 2014 moest afhaken omdat in niet verder kon, middenvoetsbeentjes ontstoken. Een mooie plek om weer verder te gaan. We gaan het beleven. Spannend omdat ik de laatste tijd toch wat malheurs heb gehad met mijn lijf, niet spannend maar wel lastig een geen situatie om weer te lopen. Dat lijkt nu allemaal weer beter, ik zal het beleven. Misschien dat Herman, die daar in de buurt woont, ook nog mee gaat.
Ik vind het spannend vanwege mijn lijf maar ook wel om te beleven hoe het is om weer te lopen. De vorige keer zeven weken achter elkaar had toch wel een hele impact. Het was heel bijzonder, mooi en was graag dor gelopen. Heb er nu ook heel veel zin in maar merk ook wel dat ik over een drempel moet. Het leven is zoveel anders als je zo onderweg bent. Ik laat het jullie weten.
Als ik nu terug kijk op het in 2014 weer thuis komen, en weer in het ritme te komen van het gewone leven, dan heeft dat maanden geduurd. Zal nog eens nadenken wat dat zo maakt. Mooi tijd om over na te denken wanneer ik weer onderweg ben :-)
Bon Camino
Abonneren op:
Posts (Atom)