Nog even wat foto’s

 Prachtige slaapplaats bij hele vriendelijk mensen in Le Pechereau

Het rommelige verblijf bij Ruud. Alles heeft zijn charme en een dergelijke plek en ontmoeting blijft wel hangen

De refugié in Crozant. Een soort thuiskomen.

 Vandaag is het zondag 10 april 2022. We hebben helaas de laatste 3 etappes tot Limoges niet meer kunnen doen omdat ik een blessure kreeg aan mijn knie (bleek uiteindelijk bij de huisarts in Groningen een peesontsteking te zijn). We hebben tot dinsdag lekker gelopen via Le Pechereau (geslapen Bij hele vriendelijke mensen, een soort B&B) en Crozant (gelukkig een echte refuge waren we erg blij mee) naar Le Souterainne (geslapen in een schoon maar zeer gedateerd hotelletje). Het landschap begon steeds mooier te worden. Van het toch wat eentonige akkerbouwlandschap naar meer bossen, heuvelachtig, wieden met koeien en meer pittoresk. Veel minder drukke wegen en meer landweggetjes en paden door het bos en de velden. Tot dinsdagmorgen ging het goed maar in de loop van de ochtend begon mijn knie echt zeer te doen en tegen de middag ging het niet meer. Ik heb toen de eigenaar van de slaapplaats net voorbij Marsan gebeld (Ruud, een Nederlander) of hij me wilde ophalen. Op de terugweg bij de huisarts langs maar die was er niet. Door naar de eerste hulp in het ziekenhuis. Na bijna twee uur wachten heb ik mijn broek en schoenen weer aangetrokken en ben het ziekenhuis uitgelopen. Bij de apotheek langs voor pillen, crème en een knieband. Heeft niet geholpen. Samen besloten er mee te stoppen. Ruud heeft ons nar het stationnetje van Marsan gebracht. Met de trein terug naar La Charite sur Loire waar de auto stond en retour naar huis. Zoals wandelvriendin Marieke appte: zo is de Camino, soms ga je fijn en soms moet je even stoppen. En zo is het, na herstel zie ik wel weer. Nog drie etappes tot Limoges en nog ca 800 km in Spanje. We gaan het wel beleven.

Nog even over Ruud en zijn stekkie. Hele aardige man, met veel bezig en weinig af, echte Franse aanpak. Maar heel behulpzaam. Ik kan hem niet goed plaatsen. Gezellig gehad met hem en zijn gasten, samen gegeten, verhalen gedeeld, muziek geluisterd. Allemaal wat zoekende en zwervende mensen. Bijzonder. DE overeenkomst lijkt wel alsof ze zich niet echt kunnen hechten, altijd op zoek naar wat verderop ligt zonder zich veel te bewegen. Onderweg naar het onbekende doel.

 

 Vandaag is het 1 april 2022. Gisteren van Charost naar Saint-Fauste waar we geslapen hebben in stacaravan bij een hele vriendelijke boeren familie. De boer zelf heeft nog geprobeerd ons duidelijk te maken hoe zij met willen verbeteren in de aanpak van de landbouw en meedoen aan projecten. Gezellige prater. De caravan stond niet voor niets onder een afdak, we zakten bijna door de boden en bij alles wat we beet pakten waren we bang dat het af brak. Maar het was buiten heel koud (net droog gehouden) en binnen lekker warm. Was een lekker flesje wijn en genoeg spullen om te koken. Wel zelf voor brood zorgen. Was een donativo (zelf bedenken wat je betaald) en dus ok. Vanmorgen op tijd vertrokken. Was ons slecht weer beloofd. Bij vertrek om 08.00 erg koud maar droog met af en toe wat zon. Rond de middag begon het eerst zachtjes te sneeuwen met uiteindelijk een langdurige stevige bui. Nooit eerder mee gemaakt bijzonder. Heel bijzonder was dat we ons in de afstand hebben verkeken. Ipv de ingeschatte afstand van ca 24 km werd het uiteindelijk ruim 40 km. Bij aankomst was ik dan ook helemaal stuk. Benieuwd wat dat voor morgen betekend. De afstand wordt dan echt maar ruim 20 km. Zitten nu in een vakantieappartement bij oudere mensen in Velles. Zeer gedateerd maar lekker warm, schone bedden en morgenochtend staat er om 07.30 weer ontbijt klaar. Het gebied waar we lopen is niet heel bijzonder mooi en de voorzieningen soms er matig of niet beschikbaar. Gezien het weer (zo maar buiten slapen wat we ook wel hebben gedaan) is vooraf slaapplaats regelen nodig. Doen we liever niet maar ja. Maar de mensen zijn vriendelijk. Tot de volgende keer. Bon Camino. 

Weer onderweg

 Vandaag is het 30-3-2022. Zondag samen met Jan Koeleman naar Le Charity sur Loire gereden om vanaf hier maar Limoges te lopen. Zo’n 330 km. Toen ik vertrok uit NL was het mooi weer en we gingen immers naar het zuiden dus dat kan alleen maar beter worden. Dat valt nog te bezien dus. Maandag 22gr, gisteren en vandaag bewolkt maar droog. Overmorgen sneeuw!!! We zullen zien. Fijn om samen met Jan weer onderweg te zijn. Maandag mooie route, gisteren mooie paden maar wat saaie omgeving, vandaag betere omgeving maar heel veel hele lange en drukke wegen. Bijna geen bospad gezien. Refugié zondag was een omgebouwde schuur met wanden deuren ed van latten met daarop plastic geniet. Goed bedoeld maar uiterst simpel. Dinsdag een fijne refugié municipale en woensdag bij een mevrouw op zolder. Waren ook twee dames die de route ook doen en we hebben ingehaald. Maandag en dinsdag dik 30 km gelopen en vandaag kleine 30. Refugié in Charost gesloten en verder niets te vinden. Tot een vriendelijke mevrouw ons heeft geholpen en weggebracht. Zitten nu in een prachtige Chambre-D

 27-3-2022

Weer onderweg met Jan Koeleman. Morgen aan de wandel van La Charité sur Loire naar Limoge