Vandaag is het al weer maandag 16 juni. De tijd vliegt. Zaterdag een rustdag in Vézelay. De plaats wat bekeken en de kathedraal bezocht en verder uitgerust en gelezen. Het onderkomen waar ik zat is wel een goed bezochte refugio. Allerlei mesen, een Duits echtpaar, een Chinese meneer, Nederlanders lopend en op de fiets, een vrouw uit Parijs, een jonge dame uit Noorwegen. Ook kwam iemand met wie ik eerder had gelopen, Helma uit Wijhe, plotseling binnenvallen. Leuk gesprekken, samen uiteten enz. Zondagmorgen al voor zes uur op pad, de warmte voor blijven. Fijne wandeling en beland bij een Nederlandse mevrouw die dicht bij Germain-sur-Bois een mooi statig landhuis uit begin 1800 bewoond. Het landhuis, tevens watermolen (zagerij geweest) kan wel wat onderhoud gebruiken maar dat geldt voor bijna alle gebouwen op het platteland van Frankrijk. Onderweg kwamen we nog bij een rommelmarkt (dorpsfeest!!) langs. Het voordeel was dat we er ook koffie konden krijgen (helaas poeder, maar dat is vaak zo). We werden door mevrouw heel hartelijk ontvangen, prima kamer, gezellig samen met nog een aantal anderen gegeten, gekletst en veel gedeeld. Zij, en haar vriendin, hebben in Groningen gewoond en het bleek dat we nogal wat dezelfde kennissen hebben, bijzonder. Vanmorgen eerst naar de dokter geweest omdat ik last blijf houden van de spieren in mijn rechter bovenbeen. Pillen!! Wordt vast beter nu. De artst is een Nederlander die hier nu vijf jaar zit en komt uit De Achterhoek, mijn geboortestreek. Aardige man. Vervolgens na koffie met taart en een hartelijk afscheid aan de wandel, dikke 20 km en nu beland in een CdH in Champlemy. Prima kamer maar in een dorp waar buiten een kroeg, tevens postkantoor waar je ook kunt eten, niets is, zelfs geen bakker. De doorgaande weg waar veel vrachtverkeer met hoge snelheid langs komt domineert het dorp. Gelukkig hebben we onderweg stokbrood gekocht en hebben we wat voor onderweg morgen. De eerste winkels komen pas na zo'n twaalf kilometer, is zo'n drie uur lopen. We vertrekken morgen om zeven uur, dus zitten we ergens rond tein, elf uur aan de koffie met vers brood, lekker, kan me er nu al op verheugen. Tot de volgende keer.

Hieronder de foto's van het landhuis waar we geslapen hebben. Bon Camino.