Vandaag ben ik aangekomen in Bazancourt, 18 km voor Reims, het einddoel voor morgen en mogelijk een rustdag en tijd om Reims te bekijken. Vandaag ook afscheid genomen van de twee Belgische dames, moeten morgen weer werken. Jammer maar zo gaat dat, mensen komen en gaan. Naast het einddoel en het genieten van de tocht en alles wat je mee maakt zijn er twee zaken die aandacht vragen en verrassend zijn. Dat is eten en slapen. Er zijn onderweg heel veel dorpen waar niets te kopen is, geen drinken en geen eten, terwijl je er soms wel kunt slapen zonder avondeten en soms ook zonder ontbijt. Oplossing, gewoon voor zeker een dag voorraad meenemen. Slapen is ook telkens gok en verrassend. Ik heb nu al gehad een chalet (dames in een tweepersoons bed, iemand op eigen matje op de grond en ik op de bank), een "artistieke dame" in een groot landhuis wat nog jaren in verbouw zal zijn (sliep ik achter een kamerscherm in de keuken/eetkamer voor algemeen gebruik :-), een gratis gemeentelijke kamer met stapelbedden voor vier personen (met de twee Belgische dames en een mevrouw die door Frankrijk trekt met haar ezel, haha... stond gelukkig elders op stal) en in een heel mooi groot landhuis wat net helemaal verbouwd is tot een super CdH (kregen we als pelgrims korting en sliep ik op een luchtbed bij de dames op de kamer omdat de andere kamers vol waren) En nu een keurige hotelkamer in hotel Elegance bestaande uit een koffietent/bar die tevens kranten en sigaretten verkoopt. Is op zondag gesloten (was gelukkig iemand aan het schoonmaken anders had ik nu onder de brug gelegen) en ziet er aan de buitenkant met gesloten luiken uit als een bouwval. Zo zie je maar weer, net als bij mensen, de buitenkant zegt lang niet altijd iets over de binnenkant :-) Zeker niet in Frankrijk.

Bon Camino