Hallo allemaal,
Na een bezoek aan de huisarts, een podoloog, vandaag de fisio. Dat leverde een lelijke en een mooie boodschap op. De lelijke boodschap is dat ik dit seizoen niet meer aan het lopen kom, de mooie boodschap is dat ik een prima gezond lijf heb met goede spieren, gewrichten enz. Wat is er aan de hand en hoe is dat zo gekomen. De eerste conclusie (wits natuurlijk iedereen al :-) is dat ik te ongetraind op pad ben gegaan en vervolgens teveel heb gedaan. Waarvan acte! Zonder echt bloederige verhalen te houden zal ik proberen te vertellen wat er aan de hand is. De spieren in de bovenbenen zijn overbelast, kan kan prikkelen maar door training (b.v. doorgaan maar dan beperkt) kan dat oplossen. Het werd ook al beter. Het dove nare gevoel in de bovenbenen aan de buitenkant komt van het afknellen van de verbinding naar de zenuwen vanuit de rug naar de benen door de rugzak. Zat in de eerste weken ook niet goed. Oplossing: tijd, maanden. Kan er wel om lopen maar blijft niet fijn. De echte belemmering zit in de linker voet, het middendeel tussen de enkel en de tenen. Geen beschadigingen maar door overbelasting opgezette kapsel van de middenvoetsbeentjes. Rechts is het kapsel 0,09 dik, in de linkervoet is dat 0,29 dik. Te dik dus. Oplossing, tijd (3 mnd?), koelen, vaak hoog houden en medicijnen. Ben wel gewoon mobiel, maar niet te gek maken.
Zoals mijn beste vriend Réne concludeerde: de pelgrim neemt even een time out om weer op sterkste te komen. Hoelang even is, is minder belangrijk. De vooruitzichten zijn goed volgens de fisio en wie heeft er nu meer verstand van, hij of ik :-)

Ik hou het op een uitgestelde Bon Camino.

Voorlopig maak ik geen gebruik meer van de blog. Fijn dat jullie me volgden en reageerden.

Hoi allemaal. Ik zit nu op het vliegveld van Bergerac en vlieg zo naar Rotterdam. Ik heb uiteindelijk toch besloten om mijn voetreis te onderbreken met nadruk op "onderbreken" en "voet". Mijn been, maar vooral mijn voet blijft pijnlijk en wordt eerder slechter dan beter. Leek eerst beter te gaan maar helaas. De pijnlijke voet blijft mijn aandacht afleiden van een fijne en onbevangen voetreis en is gewoon hinderlijk en belemmerend. Ik kom zo niet toe aan het echte genieten van de omgeving en de reis en ben teveel bezich met de vraag of ik de volgende bestemming wel kan halen. Of wat te doen als de overnachtingsplek niet lukt en ik nog een paar km verder moet lopen, hou ik dat wel vol. En natuurlijk is liften een mogelijkheid maar dat was niet de bedoeling. En ik was wel vertrokken voor die fijne onbevangen en vrije voettocht. En dan komt er ontstaat de situatie zoals mijn goede vriend René zo mooi mailde, de pelgrim stopt niet maar neemt de tijd om weer op krachten te komen en later weer met nieuwe kracht verder te gaan. En zo is het.
Gisteren aangekomen in Bergerac en vannacht geslapen bij mensen in een prachtig groot huis in het centrum van Bergerac. Midden in een verbouwing, maken er vast wat moois van. Genoten van hun repetitie voor een optreden rond een middeleeuws thema. Lekker gegeten in de historische binnenstad en na afloop nog even bij de kathedraal langs. Daar werden we aangenaam verrast door een klassiek orkest (leerlingen van de Oxford universiteit) wat daar een optreden gaf. Prachtig.
De route tussen Périgueux en Bergerac was wel één van de mooiste die ik heb gelopen. Goed om voorlopig af te sluiten met zo'n mooie route en het moois hier in Bergerac.

Ik stop nu voorlopig met de weblog en pak het later als ik weer ga lopen weer op. Fijn dat jullie hebben meegekeken en alle leuke reacties die ik heb gehad, vond ik heel fijn. Dank jullie allemaal.

Ter afsluiting nog een paar foto's en voor nu groeten en voor later bon Camino.

Vandaag bedacht ik me dat jullie het met werk of andere dingen wel druk kunnen hebben maar dat geldt zeker voor het leven van een pelgrim. Uitzoeken waar je langs gaat, hoe laat vertrekken omdat je een bepaalde tijd wil aankomen omdat er medicijnen, voetcreme of anders moet komen. Een rugzak gerepareerd moet worden (vind in Fr. maar eens een schoenmaker, in vond in Le Charite sur Loire een schoenmaker die mijn volledig versleten hakken heeft gerepareerd). Waar vind je in het lege platteland van Fr. een winkel, kun je brood kopen of een kopje koffie drinken. Het komt voor dat op trajecten van meer dan 15 km of meer (mooi wel drie uur) of meer niks te krijgen is, dus voor die tijd boodschappen doen. Slapen op een camping waar niks is krijgen is dus ook geen diner of ontbijt, en ook in de verre omtrek niet. En dan hebben we het nog niet gehad over een slaapplaats. Als de plek die je gedacht had, en even geen contact hebt gekregen, niet beschikbaar is en je moet aan het eind van de dag nog 6 km (kleine twee uur) verder dan gaat dat niet ongemerkt voorbij :-) Maar!!!!! Dat is het leven van een pelgrim, helemaal vrijwillig dus zeker geen beklag. Sterker nog, had vandaag weer een super dag. Mijn lijf deed het goed, de route was erg mooi, fantastische omgeving, fijn gezelschap en na een stevige dag lopen een heer lijk onderkomen in een stacaravan op een camping. Weer eens een bed met lakens en een handdoek. Vaak heb je wel een bed, wc, douche, maar moet je je eigen slaapzak, lakenzak en sloop gebruiken. Net pizza gegeten, kopje koffie, lekker op de bank voor de tv en morgen een etappe van slechts 15 km. Lux haha...

Nog even een paar foto's van Périgueux, de stempel in het credential, krijtrotsen, de plek waar we nu zitten en de kaarsjes die ik af en voor jullie aansteek :-)

Bon Camino

Hoi allemaal,

Even een kort berichtje, ben moe en ga zo op bed. Vandaag weer een mijlpaal, ben aangekomen in Périgueux. Was een prachtige wandeling door een heel mooi deel van Fr. Deze stad is overigens ook heel mooi. Vandaag is Martha uit Mokum weer meegelopen. Morgen gaan de wegen tussen Marthieu en mij scheiden. Marthieu gaat sneller en neemt een route waarvan de etappes mij te lang zijn, ik neem een andere route. Morgen loop ik eerst met Martha mee en daarna zie ik wel. Het lopen gaat goed maar ik moet me beperken.

Bon Camino

Ik ben weer onderweg, gelukkig. Ik heb het echt goed en gezellig gehad op mijn "revalidatieadres" bij Herman en Betty maar dat was niet de bedoeling. Ben daar elf dagen geweest, heb me goed vermaakt maar nu toch weer onderweg, en voorzichtig optimistisch, maar het gaat met de dag beter. Enkel en been blijven gevoelig maar steeds minder. Merk wel dat ik me netjes moet gedragen en niet te gek moet doen maar dat heb ik nu goed door, respecteer dat ook. Ben dinsdag 1 juli met de trein naar Limoges gegaan, Mathieu was daar ondertussen aangekomen, samen met Martha uit Mokum en een 70 jarige jappanner. Respect dat deze man ook met zo'n tocht bezig is. Hij moest helaas terug naar Japan en Martha nam een "snipperdag". Woensdag etappe naar Aixe-sur-Vienne, donderdag naar Le Cars, gisteren naar La Coquille en vandaag naar Thiviers. Allemaal etappes tussen de 12 en 20 km. Ik loop steeds beter, pijn/gevoeligheid neemt af. Voorlopig eerst maar zo verder.
De route is af en toe saai (na zoveel weken mooie natuur is het nieuwe er wel af) maar ik kan me steeds meer los maken van mijn ongemakken en "gewoon" lopen en met de omgeving e.d. Bezig zijn.  We hadden het onderweg net daarover en over al die dood saaie dorpen waar gewoon niets te doen is, toen er een auto stopte, man en vrouw uitstapten en ons een meloen gaven. We waren helemaal overdonderd. Bleek dat deze mensen net terug waren van een wandeling naar Rome (2300 km) Zo lief  en leuk. Hadden ook van hieruit al vijf keer de route naar Santiago gelopen. Gisteren en vandaag regenbuien gehad. Het lopen met de regencape viel gelukkig mee. Blijft niet fijn, zweten, maar goed, je kunt niet alles hebben laten we maar zeggen.
In Limoges geslapen naar de kathedraal bij een non, daarna in Aixe... bleek alles niet meer te bestaan of vol en kwamen we op een camping terecht en hebben we geslapen in een klein koepeltentje waar we niet eens rechtuit konden liggen. Afgelopen nacht in een refugio van een vereniging met twee niet uit ziende maar heel aardige beheerders (Belgen, tja..  :-) die ook voor ons gekookt hebben. En dat alles bij elkaar voor 10,-/pp :-) In Thiviers is een refugio maar die wordt voor zwervers gebruikt, heeft geen voorzieningen als douches. Via de VVV zitten we nu heel mooi op een camping waar ze voor pelgrims een blokhut met vier bedden en een keukentje. Echt super de lux en ook dat voor slechts 10,-/pp op vertoon van de pelgrimspas. Nog twee etappes en dan zitten we in Périgueux, 350 km van de Spaanse grens. We gaan het zien of het allemaal gaat lukken.

Allemaal het allerbeste, Bon Camino

Zo, vanmorgen 10 km proef gelopen en dat ging redelijk goed. Was ook zat van het wachten en dus besloten de draad weer op te pakken. Zit nu in Limoges waar ik Mathieu weer heb getroffen samen met Martha uit Mokum en een jappanner van 70 jr. Martha neemt morgen een rustdag, de jappanner gaat terug naar Japan en dat betekent dat Mat en ik morgen weer verder gaan. Voor mij wordt het de ultieme test of mijn lijf, langzaam opbouwend, het weer aan kan. Ik hoop daar natuurlijk heel erg op maar we zullen het zien. Jammer dat ik het stuk van de Loire tot Limoges dan heb overgeslagen maar het was ook niet een wedstrijd. Veel belangrijker vind ik het dat ik, zonder gefixeerd te zijn op mijn benen, weer kan genieten van het wandelen.

Hieronder nog even een paar foto's van mijn revalidatieadres. Bon Camino.