vrijdag 31 mei 2019
Vandaag is het vrijdag 31 mei. Vanmorgen voor zeven uur vertrokken. Een stevige wandeling met veel op en net voor de boeg en het wordt mooi=warm weer. Rond half twee kwamen liepen we Sauveterre-de-Béarn binnen en hebben ons neer laten vallen op en terras voor een paar lekkere biertjes. Ik vind dat we ze verdiend hebben. De afstand was niet zo lang maar we hebben drie keer een zeer steile klim-daling van meer dan 100 m via een glibberig bospad. Gelukkig is er niemand gevallen. De groep is wat uiteengevallen. Zit nu met Jan en Cor in een sport B&B. Even Oude dame neemt waar voor haar zoon uit Engeland, het spul staat te koop voor bijna twee ton. Maar belangrijk is dat we morgenochtend al om half zeven kunnen ontbijten en vroeg op pad. Het wordt weer warm en veel steile hellingen (en dat wordt alleen maar erger :-). Dit is het praktische deel :-) Het andere deel is de beleving. Het lukt mij steeds meer weer de spirit weer te voelen voor deze tocht. Ik ben minder bezig met het behalen van de volgend bestemming en meer met het onderweg zijn en het genieten van de prachtige omgeving. Vandaag konden we heel goed d sneeuw op de Pyreneeën zien liggen. Zondag zijn we op de voet daarvan aangeland en ga ik met Jan samen door naar de kust. Zo’n 80 km klimmen en dalen. We zullen zien..
Een emotioneel moment vandaag was dat Jan bericht kreeg van een pelgrim waar hij een tijd mee opgetrokken is dat die naar huis terug moest, had zodanige grote blaren dat hij echt niet verder kon. Het raakte hem heel erg en ik begrijp dat goed. Mij overkwam in 2014 ook dat ik moest stoppen, onverteerbaar en voor degene met wie ik toen liep erg ingrijpend. Foto’s lukt me nog steed niet maar ga het weer even proberen. Ik geniet weer erg van de tocht en de leuke gesprekken. Vanmiddag op en terras met heerlijke muziek op de achtergrond en prachtige bijzondere gesprekken. Mensen die je nog maar heel kort kent en toch al hele persoonlijke dingen vertellen die ze in hun eigen sociaal domijn niet zouden vertellen. Ik weet nu al dat ik aan deze tocht weer mooie contacten over hou.
Tot late. Bon Camino
Een emotioneel moment vandaag was dat Jan bericht kreeg van een pelgrim waar hij een tijd mee opgetrokken is dat die naar huis terug moest, had zodanige grote blaren dat hij echt niet verder kon. Het raakte hem heel erg en ik begrijp dat goed. Mij overkwam in 2014 ook dat ik moest stoppen, onverteerbaar en voor degene met wie ik toen liep erg ingrijpend. Foto’s lukt me nog steed niet maar ga het weer even proberen. Ik geniet weer erg van de tocht en de leuke gesprekken. Vanmiddag op en terras met heerlijke muziek op de achtergrond en prachtige bijzondere gesprekken. Mensen die je nog maar heel kort kent en toch al hele persoonlijke dingen vertellen die ze in hun eigen sociaal domijn niet zouden vertellen. Ik weet nu al dat ik aan deze tocht weer mooie contacten over hou.
Tot late. Bon Camino
dinsdag 28 mei 2019
Dinsdag 28 mei
Even een kort bericht. Foto’s plaatsen moet kunnen maar dat lukt even niet. Vandaag aangekomen in Siant-Severin weer een prima refuge. Kort samengevat heb ik de volgende route afgelegd, Captieux- Roquefort ca 35 km, Roquefort-Mont de Marsan 28 km en van daag 20 km. Voor morgen staat er nog een keer 28 km op het programme en daarna gaat het naar ruim 20 km/dag. Ik verwacht zondag in JPdePort aan te komen. En dat betekend dat ik ook nog voor eind volgende week ook nog door kan naar Irun aan de kust. Het startpunt voor een later moment voor de rest van d route naar Santiago (ca 6-8 weken).
Vandaag voor het eerst weer een beetje het gevoel van lekker vrij onderweg te zijn en minder de dwang van verder moeten. Raar om dan toch een zakelijk telefoontje of berichtje door te krijgen.
De refuges zijn ondertussen behoorlijk bezet. Gisteren leek het er op dat ik geen onderdak zou hebben echter zat er achter en afgesloten deur nog twee bedden, wel handig :-)
Vandaag ook vol en voor morgen hebben we op het laatste moment nog kunnen reserveren (iemand moet op een matje op de grond, gelukkig heb ik geen matje bij me :-)
Vandaag zou het gaan regenen maar dat bleef bij een klein buitje. Heerlijk gelopen.
Wo4t vervolgd. Bon Camino.
Even een kort bericht. Foto’s plaatsen moet kunnen maar dat lukt even niet. Vandaag aangekomen in Siant-Severin weer een prima refuge. Kort samengevat heb ik de volgende route afgelegd, Captieux- Roquefort ca 35 km, Roquefort-Mont de Marsan 28 km en van daag 20 km. Voor morgen staat er nog een keer 28 km op het programme en daarna gaat het naar ruim 20 km/dag. Ik verwacht zondag in JPdePort aan te komen. En dat betekend dat ik ook nog voor eind volgende week ook nog door kan naar Irun aan de kust. Het startpunt voor een later moment voor de rest van d route naar Santiago (ca 6-8 weken).
Vandaag voor het eerst weer een beetje het gevoel van lekker vrij onderweg te zijn en minder de dwang van verder moeten. Raar om dan toch een zakelijk telefoontje of berichtje door te krijgen.
De refuges zijn ondertussen behoorlijk bezet. Gisteren leek het er op dat ik geen onderdak zou hebben echter zat er achter en afgesloten deur nog twee bedden, wel handig :-)
Vandaag ook vol en voor morgen hebben we op het laatste moment nog kunnen reserveren (iemand moet op een matje op de grond, gelukkig heb ik geen matje bij me :-)
Vandaag zou het gaan regenen maar dat bleef bij een klein buitje. Heerlijk gelopen.
Wo4t vervolgd. Bon Camino.
maandag 27 mei 2019
27 mei 2019 Mont de Marzan.
14.00 Net binnengelopen, refuge nog gesloten tot 1600 uur en dus maar even in de kroeg een biertje doen. Ook een plek waar ik voor het eerst weer WiFi heb.
Zondag na een lange trein/busreis van ca 11 uur dan toch aangekomen in Captieux, de plek waar ik in 2016 ben gestopt. Wel bijzonder om hier weer te zijn. Moest ook achterom, het codeslot bleek stuk dus was de achterdeur gewoon open. En wat denk je, twee Hollanders, Jan (hoe kan het anders) en Cor. Beide al vanaf maart onderweg en gaan door naar Santiago, nog ruim een maand onderweg nog, totaal meer dan drie maand. Toen ik Jan vroeg wat zijn vrouw daar van vond begon hij wat schaapachtig te lachen.
Ik vond het allemaal best spannend, gaat mijn lijf het houden, ga ik het weer net zo beleven als hiervoor, kan ik mijn draai weer vinden. Allemaal vragen die de komende dagen elders gaan worden.
Gelukkig was er nog een kleine supermarkt open zodat ik nog wat te eten kon krijgen, verder niets meer open. Snachts slecht geslapen van de confit de canar uit blik op brood, je moet er war voor over hebben.
Zondag morgen vroeg op stap. Doel was een b&b op ca 22 km. De route was echt saai, een oude spoordijk van meer dan 10 km kaarsrecht. Afzien dus. Ook het echte gevoel was er nog niet maar dat moet in de komende dagen ontstaan. Ik heb van te voren getraind en dat meer ik nu ook. Ik loop als een speer, de eerste stop pas na ca 10 km. In de buurt van mijn eigenlijke bestemming overwogen wat te doen, stoppen of doorlopen naar de volgende refuge in Rocuefort. Dat laatste is het geworden, vooral ook omdat het leuk was de mannen weer te ontmoeten. Ging prima hoewel de laatste km waren wel afzien :-) Eerst op het terras met Cor (laatste stukje samen gelopen. Gebruikelijk is dat ieder voor zich met eigen tempo loopt, aanpassen in tempo kost teveel energie. De verrassing van de dag was dat het een bemenste refuge was, Danielle dit keer. We waren met z’n drieën en ik had geen eten bij me :-) Dus kreeg ik van Danielle gebakken aardappelen met, ja zeker, verse confit de canar. Ook heeft zij vanmorgen voor een heerlijk ontbijt met koffie gezorg. En dat alles tegen een vrije gift, is dat niet bijzonder.
Vandaag door gelopen naar Mont de Marsan, een tocht van ca 29 km. Lijf en geest deden het weer goed vandaag. De nodige motregen gehad maar dat mag de pret niet drukken. Het was een mooie afwisselende route maar de mentale slag kwam aan het einde. Opnieuw een voormalige spoorlijn, kaarsrecht over meer dan 10 km. De goede boodschap is dat ik het weer overleeft heb :-)
Straks om 1600 naar de refuge, lekker even onder de douche.
De rest van de route ziet er wat afwisselender uit en gaat ook wat meer op en neer. De snelheid zal dan wat minder zijn maar het genieten van de omgeving zal wel toenemen denk ik. En daarmee ook het gevoel van “onderweg zijn” denk ik.
Voor nu heerlijk hier, klein dorpskroegje met heerlijk soul-muziek en lekker bier. Wordt vervolgt.
14.00 Net binnengelopen, refuge nog gesloten tot 1600 uur en dus maar even in de kroeg een biertje doen. Ook een plek waar ik voor het eerst weer WiFi heb.
Zondag na een lange trein/busreis van ca 11 uur dan toch aangekomen in Captieux, de plek waar ik in 2016 ben gestopt. Wel bijzonder om hier weer te zijn. Moest ook achterom, het codeslot bleek stuk dus was de achterdeur gewoon open. En wat denk je, twee Hollanders, Jan (hoe kan het anders) en Cor. Beide al vanaf maart onderweg en gaan door naar Santiago, nog ruim een maand onderweg nog, totaal meer dan drie maand. Toen ik Jan vroeg wat zijn vrouw daar van vond begon hij wat schaapachtig te lachen.
Ik vond het allemaal best spannend, gaat mijn lijf het houden, ga ik het weer net zo beleven als hiervoor, kan ik mijn draai weer vinden. Allemaal vragen die de komende dagen elders gaan worden.
Gelukkig was er nog een kleine supermarkt open zodat ik nog wat te eten kon krijgen, verder niets meer open. Snachts slecht geslapen van de confit de canar uit blik op brood, je moet er war voor over hebben.
Zondag morgen vroeg op stap. Doel was een b&b op ca 22 km. De route was echt saai, een oude spoordijk van meer dan 10 km kaarsrecht. Afzien dus. Ook het echte gevoel was er nog niet maar dat moet in de komende dagen ontstaan. Ik heb van te voren getraind en dat meer ik nu ook. Ik loop als een speer, de eerste stop pas na ca 10 km. In de buurt van mijn eigenlijke bestemming overwogen wat te doen, stoppen of doorlopen naar de volgende refuge in Rocuefort. Dat laatste is het geworden, vooral ook omdat het leuk was de mannen weer te ontmoeten. Ging prima hoewel de laatste km waren wel afzien :-) Eerst op het terras met Cor (laatste stukje samen gelopen. Gebruikelijk is dat ieder voor zich met eigen tempo loopt, aanpassen in tempo kost teveel energie. De verrassing van de dag was dat het een bemenste refuge was, Danielle dit keer. We waren met z’n drieën en ik had geen eten bij me :-) Dus kreeg ik van Danielle gebakken aardappelen met, ja zeker, verse confit de canar. Ook heeft zij vanmorgen voor een heerlijk ontbijt met koffie gezorg. En dat alles tegen een vrije gift, is dat niet bijzonder.
Vandaag door gelopen naar Mont de Marsan, een tocht van ca 29 km. Lijf en geest deden het weer goed vandaag. De nodige motregen gehad maar dat mag de pret niet drukken. Het was een mooie afwisselende route maar de mentale slag kwam aan het einde. Opnieuw een voormalige spoorlijn, kaarsrecht over meer dan 10 km. De goede boodschap is dat ik het weer overleeft heb :-)
Straks om 1600 naar de refuge, lekker even onder de douche.
De rest van de route ziet er wat afwisselender uit en gaat ook wat meer op en neer. De snelheid zal dan wat minder zijn maar het genieten van de omgeving zal wel toenemen denk ik. En daarmee ook het gevoel van “onderweg zijn” denk ik.
Voor nu heerlijk hier, klein dorpskroegje met heerlijk soul-muziek en lekker bier. Wordt vervolgt.
vrijdag 24 mei 2019
Het is nu vrijdagavond 24 mei rond 21.30. Morgenochtend om 08.18 vertrekt de trein vanuit Groningen, via Parijs en Bordeaux, dan nog een boemeltje en een bus en arriveer ca 19.30 in Captieux. Hier is een refuge achter het gemeentehuis. Hier ben ik in 2016 geëindigd en pak ik zondag de route weer op. Het bijzondere is dat je niet kunt reserveren, je ziet wel of er nog plek is. Dat vraagt om omschakeling van het bijna volledig gecontroleerde leven met een agenda naar een leven van loslaten, accepteren dat je het gewoon niet in de hand hebt, je wel ziet wat je overkomt en er op vertrouwen dat het zich altijd wel op lost. Dat omschakelen kan ik niet vooraf, kan het prima beredeneren, heb het eerder gedaan, weet wat het betekent en hoe het voelt, maar toch. Pas als ik zaterdagavond in Captieux uit de bus stap is het loslaten en de vrijheid begonnen en volgt het omschakelproces. Voor mij is dat meestal ca 2-3 dagen en dan is het weer “gewoon”.
Met Marieke afgesproken dat we elkaar over twee weken treffen in Troyes en dan nog een weekje samen met de camper rondtrekken, beetje golfen, lekker eten, terrasjes en mooie plekken om met de camper te staan. Ik heb er zin in. Tot gauw.
Met Marieke afgesproken dat we elkaar over twee weken treffen in Troyes en dan nog een weekje samen met de camper rondtrekken, beetje golfen, lekker eten, terrasjes en mooie plekken om met de camper te staan. Ik heb er zin in. Tot gauw.
Abonneren op:
Posts (Atom)