6-6-2021 Dat was gisteren. De tocht

ging van Voorschoten naar het eindpunt, het strand van Scheveningen. Een onverwacht mooie tocht. Er was ons regen beloofd maar dat kwam gelukkig niet uit. Eerst nog wat bewolkt maar later heerlijk zon en niet te warm, zo’n 18 gr, top loopwedstrijd. Nadat we Voorschoten hadden verlaten (stedelijk) gingen we de natuur weer in, door de velden en bos (soms wel veel bebouwing op de achtergrond) en een groene zone door Wassenaar die helemaal door liep tot centrum Den Haag, ca 500m vanaf het Binnenhof. Natuurlijk rond de hofvijver, het torentje en over het Binnenhof gelopen. Heerlijk geluncht en genoten van de stad. Via oa De Lange Voorhout zaten we zo weer in een groene zone die door liep tot ca een km vanaf het strand. We waren echt verrast over het vele mooie brede parken waar we door kwamen. Zondag 30-5 vertrekken uit Wilp bij Deventer in zondag 6-6-2021 aangekomen in Scheveningen. Totaal 237 km. Het ging echt lekker en daarmee ook sneller dan verwacht. Kern blijft lekker wandelen en even vrij komen van alles. Blijft genieten, zeker met zo’n heerlijke fijne wandelaar als Jan. Het wandelen, de gesprekken bij een pot bier einde van de dagtrip. Slapen op de meest onverwachte plekken enz. Nu nadenken over de volgende trip, voor iedereen nog een verrassing. Bon Camino 

 5-6-2021 vandaag van Langeraar naar Voorschoten. Bijzonder en leuk vandaag was dat Sandra, dochter van Jan, met ons mee liep. Veel met elkaar gepraat en gelachen en naar haar mooie en natuurlijk ook serieuze verhalen gehoord over haar werk als telefoniste bij 112. Erg leuk om het ook van die kant te horen. De temperatuur was lager vandaag 14-16 gr maar wel droog. Top weer om te wandelen. We zijn via harte Leiden gekomen, lekker koffie gedronken. Je merkt dan wel dat je uit de natuur in het stedelijke gebied komt. Pittoreske waterwegen en poldernatuur maken plaats voor spoor en snelwegen en via een buitenwijk kom je de stad binnen. Leuke stad, gezellig en veel te beleven. We slapen vannacht bij het Bastion hotel. Gegeten bij Cronesteyn en nu lekker onder de douche. Morgen rest ons nog ca 34 km tot Scheveningen, het eindpunt. De weersverwachting is goed. Bon Camino  

 Vandaag 4-6-21 van Breukelen naar Langeraar (Jan’s huis) gelopen. Een totale verandering van de omgeving, van bos naar polder. De schoonheid van de polder ervaren. Ondergelopen gebieden met prachtige begroeiing en een keur aan vogels, vergezichten. Veel langs gelopen langs waterlopen smal tot heel breed met prachtige woningen en boten. Bruggetjes, zelfbedieningspontje, molentjes enz.  Het lukte vandaag goed om mijn gedachten los te maken van het voelen van mijn lijf (doet het gewoon prima) en niet meer op te zien tegen afstanden (sommige dijken en polderwegen zijn meer dan 2-3 km lang, in de drukkende warmte van dik 25 graden in de volle zon zonder enige schaduw). Toch hebben we vandaag ook weer dik 33 km gelopen en nu bij Jan thuis. Lekker schoon en morgen zien we verder. Dochter van Jan, Sandra, loopt morgen ook een dagje mee. Wordt regen voorspeld. Tja, we gaan het zien. Bon Camino 

 

 Zo, net even lekker gegeten bij VdValk, en ja er zat een kers op de appelmoes. Om 20.00 uur natuurlijk het terras verlaten (voor hen die dit jaren later lezen, dit moest ivm Corona) en een drankje mee naar de kamer. Onder het wandelen converseren we niet zoveel. Alleen al omdat ik alle energie nodig heb om Jan Koeleman bij te houden. Vreselijk, hij is een echte diesel die gewoon onbelemmerd door wat dan ook door loopt en voor meer dan 40 km zijn hand niet om draaid. Na zo’n dan zeg ik dan ook tegen hem dat hij het gewoon heeft gedaan en het mij is gelukt. Een schat van een man maar een killer. Dat brengt mij op het volgende. Ik heb gemerkt dat mijn lijf en voeten (voeten had ik veel zorg over) het prima doen, ook met afstanden van 30 tot 40 km. En dat is best heel veel. Ook mijn lijf dieselt wel door en een protesterende heup of bil daar loop ik wel doorheen. Heb wat blaarontwikkeling aan mijn tenen maar dat maakt niet uit. Wat ik vandaag ondervond was dat ik mentaal moeite had met vermoeidheid, afstand, doorzetten, terwijl dit niet nodig is. Natuurlijk protesteert een lijf als je ongewone zwaar belastende activiteiten doet. Maar als het lijf prima door kan gaan met die belasting, de kadans onder het lopen perfect gaat, wat maakt dan dat ik mentaal last heb van de afstand die nog te gaan is. Immers ik kan het prima doen? Die vrijheid, los laten en vertrouwen op mijn lijf en kunnen genieten van alles, de omgeving, het onderweg zijn daarin moet ik blijkbaar opnieuw de balans in vinden. Gaan we morgen even regelen ha.ha.ha. Maar nu serieus, dat is wel DE basisvoorwaarden om te kunnen, doen en genieten. Bon Camino

 Vandaag is het 3 juni. Dinsdagmorgen mooi op tijd vertrokken vanuit Kootwijk. Omdat er niemand was in het hotel hebben we inhoud van het ontbijttasje lekker opgegeten in een parkje. Dit werd een mooie dag waarop we weer van de natuur hebben genoten maar van de stevige tocht, kleine 40 km. Maar het ging prima. Bij Hoenderloo fijn fout gelopen maar ach, het gaat om het onderweg zijn (als je ooit effectief een route wil lopen doe dan nooit een GR). Uiteindelijk kwamen we in Terschuur, lekker gegeten maar geen onderdak. Alles lost zich op. Onderweg naar een jagerskijkhut, zo’n ding op poten, troffen we bij een boerderij een prachtig overdekt terras aan met een hoekbank met dikke kussen. We waren helemaal welkom om daar te slapen en kregen zelfs koffie met een gezellig praatje. Helemaal super, beter kunnen wij het niet krijgen, heerlijk buiten slapen. Afgelopen nacht, na weer een prachtige wandeling door de natuur, iets minder afstand dan gisteren maar toch dikke 30 km, uiteindelijk in een stayokay in Soest beland. Ik vind dat echt vele malen fijner dan in een hotel. Soms moet je wat, we zitten nu in VanderValk in Breukelen. Lekker gedoucht en nu eten. Wordt vervolg, Bon Camino

 Vandaag weer een prachtige dag. Lekker geslapen, raam lekker open ( kan gewoon op de biblebelt). Zeven uur ontbijt opgehaald en op terras gegeten. Heerlijk weer, lekker ontbijt, kop koffie en jus, wat wil een mens. Om halfvol acht aan de wandel. Ww waren het dorp zo uit en in de natuur. Stevig de pas er in en vervolgens de connectie tussen onze omgeving en de route in het boekje een beetje kwijt, of beter gezegd, heftig van het padje. Wat bleek later, er lopen meer GR routes in deze omgeving en wij zaten zonder dat we het door hadden dus op een andere route. Herstel is gelukt en met een omweg van meer dan 5 km (dik uur stevig doorlopen) waren we weer terug op de route. Prachtig gebied. De tocht werd wat langer dan bedoeld, tegen vijf uur hadden we er een dikke 34 km op zitten. Nu stijve kont, heupen en spieren. Onderweg over het Kootwijkerzand een zanderig ruiterpad, we dikke 4 km lang. Niet vooruit te komen in de brandende zon. Begin ik toch wat hallucinatie te krijgen van dorstige mensen ....... Maar Jan, de diesel die niet van ophouden weet, heeft me er weer door gesleept. Gewoon hijgend en kreunend hem achtervolgen en dan komt alles weer goed. En dat was ook vandaag weer zo. Komen we Kootwijk binnen wandelen en het eerste wat we tegenkomen is een prachtig terras van een hotel. En daarmee was alles weer geregeld, lekker bier, lekker eten, gezellig terras en ook nog onderdak. Kamers wat gedateerd, douchen op de gang, we zijn de enige gasten, morgen zijn ze gesloten dus krijgen we vanavond al een ontbijtpakketje, helaas geen koffie en bij vertrek laten we de deur van de achteruitgang gewoon open. Hoe makkelijk kan het zijn. Het eten was top. Ramen wijt open, uitzicht op het met riet bekleedde dak van de buren, de vogels fluiten en Jan staat onder de douch. Het kan zo lekker eenvoudig zijn. Het motto voor vandaag; regel niet te veel en je beleefd vanalles. Bon Camino.

 

 Vanmorgen hebben we elkaar weer getroffen in Wilp bij Deventer waar we eerder zijn gestopt. Jan, Ria en Sandra zaten al op een gesloten terras, maar geen nood. Marieke had in de camper koffie en appeltaart, heerlijk. En fijn om elkaar weer te zien. Gezellig koffie gedronken en om klokslag 10.00 uur de rugzak op en op weg, het Marskramerpad richting Den Haag. Eerst even wennen aan het lopen, lijf moet zich even aanpassen. Voor Jan en mij was het net alsof we gisteren nog met elkaar hadden gelopen. We kunnen honderd uit praten maar ook zo maar een uur niets zeggen. Het gevoel blijft altijd het zelfde, fijn dat we samen zijn en samen lopen. We liepen echt als een trein, mooi tempo, veel delen, veel zien en genieten van de omgeving die heel mooi is. Na ca 12 km de eerste koffie met broodje kroket, heerlijk. 

Na ongeveer 18 km kreeg ik een inzinking, zat er door. Even pauze, wat drinken en verheugen op een biertje en weer door. Gelukkig ging het daarna weer een stuk beter. Een B&B laten schieten en door naar Beekbergen, op een terras en een paar heerlijke biertjes en hapjes. Vannacht in een Fletcherhotel (€40,- voor ons beide incl ontbijt, wie doet je wat. Gewoon even onderhandelen, pelgrims hebben het niet ruim 🤣🤣🤣). Straks ergens op een terras lekker eten, het is prachtig weer. Tot later, bon Camino.

 Zondag 1e pinksterdag 2021. Net met Jan Koeleman overlegd, als Jan zich goed voelt na de coronaprik dan gaan we zondag 30 mei weer op stap, marskramerpad verder vervolgen. We waren tot de Wilp bij Deventer gekomen. Van daaruit weer verder. Zo’n zin in. We zijn beide niet goed getraind dus dat wordt rustig starten. En op de bonnefooi, dat vinden we beide heerlijk. Mag dus ook gewoon nachtje ergens in het bos slapen worden. We zien het wel. Wordt vervolgt. Bon Camino.