Vandaag is het vrijdag 28 juni 2019

Ik heb deze week een paar nachten erg onrustig geslapen. Ik was in mijn kop bezig om te bedenken hoe ik na de zomervakantie in aug met Marieke in Schotland aansluitend het laatste deel van Irun naar Santiago zou kunnen doen. Dit zou betekenen dat ik 8-10 weken weg zou zijn. Dat kan ik niet maken naar mijn opdrachtgevers, ik heb dit jaar nog een aantal stevige klussen af te ronden. Vervolgens stelde Marieke voor om dan maar in aug te gaan ipv samen naar Schotland. Heel lief van haar maar dat gaat me ook te ver, we verheugen ons al een hele tijd om samen met de camper door Schotland te trekken. Dus, na veel wikken en wegen, besloten niet toe te geven aan de “wandelvirus” maar de knoop doorgehakt. Dit najaar niet maar volgend voorjaar. Er ligt voorbij de Loire ook nog ca 300 km die ik nog wil gaan doen, heb ik in 2014 overgeslagen ivm problemen met mijn voet. Misschien heb ik in het najaar nog wel tijd hiervoor, vraagt ca 10 dagen.
Zo, dat geeft weer rust in de kop 😉

Bon Camino

Ll

De prachtige refuge en uitzichten onderweg

Ondertussen is het al weer 14 juni en is er vanalles gebeurd. Om te beginnen hebben Jan en ik de etappes naar Irun afgelegd. Een prachtige route overigens. Voor de overnachting gebeld voor een kamer in een hotel (de refuge lag enkele km vanaf de route). Dat bleek een echte miskoop. Een verlaten zakenhotel waar helemaal niets te kopen viel, en dat gold ook voor het dorp. Dus toch maar een paar kilometer verder en dat werd beloond. Hele vriendelijke mensen, prachtige refuge voor ons alleen en een supermarkt op loopafstand. Heerlijk zelf gekookt en gegeten op het terras van de refuges, als God in Frankrijk 🤣🤣🤣🤣
De andere dag regende het behoorlijk, en wel de hele dag. Nat van buiten door de regen en vanbinnen door het zweet. Voor de route gekozen voor een wegtraject en maar niet door het bos met de steile en spekgladde paden. In Irun troffen we een goed verzorgde refuge met vrijwilligers die heel vriendelijk en behulpzaam waren, we werden van harte welkom geheten. Kom je toch een beetje thuis op een plek waar je nooit eerder geweest bent. Vijf kamers met elk twintig bedden, een grote refuge die ook bijna vol werd. Om de hoek het pelgrimsmenu (drie gangen voor €12,- geen geld maar het was ook niks). De andere morgen afscheid genomen van Jan die door ging richting Santiago. Wel raar zo’n afscheid, hem daar weg te zien lopen en jij blijft achter. Omdat ik nog een dag over had ben ik niet op de trein gestapt maar eerst doorgewandeld richting Biarritz. Vervolgens eind van de middag (na lang wachten) op de trein naar de refuge in Bordeaux. Ook daar een hartelijke begroeting door vrijwilligers en andere pelgrims. Gezellig samen gegeten van wat een ieder nog in te brengen had. Tijdje gepraat met een Duitse vrouw, had haar man verloren en was nogal onvoorbereid op pad gegaan en twijfelde erg wat te doen. Uiteindelijk heeft ze gekozen voor haar eigen wens en is op weg gegaan via de route Nord. De treinreis de andere dag naar Troyes ( daar afgesproken met Marieke met de camper). Dat was een feest. Door noodweer in Noord-Fr hadden de treinen uren vertraging. Om 10.00 een kaartje gekocht om bijna 10 uur later pas aan te komen. Lekker veel gelezen, boek uit. Geslapen in een seminarium waar ik in 2014 ook al een keer heb geslapen. Zaterdag rond de middag was Marieke er ook. Samen een paar dagen rondgetrokken, gegolft, hier en daar wat bekeken maar vooral genoten van de vrijheid. Fr heeft relatief veel (vrije gratis) camperplaaten. Het weer was niet echt tof. Woensdagavond al vaat een stukje richting België en donderdag verder naar huis.
En nu weer thuis. Wel raar, wil zo wel weer inpakken en de wandelroutes verder afmaken. Maar een kijken of dat dit jaar nog lukt, anders begin volgend jaar.

Wordt vervolgd. Zal kijken of ik nog wat foto’s kan plaatsen.

 

Aankomst in St J de Port

Vandaag is het maandag 3 juni. Ik schreef dat ik zaterdag samen met Jan aan kwam in Ostabat en dat we geen plek konden krijgen en dus in de kerk zouden gaan slapen. Wel, dat is wat anders gelopen. Na een heerlijk gedoucht te hebben in het openbare badhuis (beetje vies en gebrekkig maar het water was lekker warm, de piesbakken stuk maar de pot deed het ook) en heerlijk gegeten bij het restaurant wat zo vriendelijk was om Jan een dun matje en mij een kartonnen doos tegen de optrekkend kou te geven, gingen we te bed. Op naar de kerk. Wat maakte onze keuze helemaal compleet?, de kerkdeur was op slot. Hadden we al het gevoel dat onze keuze tegemoet kwam aan ons gevoel vrij onafhankelijkheid en totale vrijheid, dit was wel de kers op de taart 🤣🤣🤣🤣🤣. Geslapen dus niet achter maar voor de kerkdeuren in het voorportaal, overdekt met uitzicht op de sterren. Beetje hard maar op een moment val je in slaap en merk je ook dat niet meer. Zondag naar JPdPort (dicht bij de Spaanse grens) en weer gewoon in een bed in een refuge. Savonds gegeten met mensen die ik al eerder had ontmoet. Leuke gesprekken. Vandaag samen met Jan begonnen aan de doortseek naar Irun waar Jan begint aan het laatste deel van zijn route naar Santiago, nog zo’n kleine duizend kilometer. Na Irun wacht Marieke op me in Troyes.
Route vandaag was best zwaar, soms kilometers achter elkaar steigen en dalen. Maar erg mooi, doet wat Zwitsers aan en hetuitzicht op de bergen (we lopen nu aan de voet van de Pyreneeën ) is echt prachtig. Afwisselend, veel schaduw van de bomen en vanmorgen vroeg, even na zessen waren we alonderweg, was het betrokken. Uitgelezen weer om te wandelen. Zitten nu in een refuge in Bidarray. Ziet er goed uit, kunnen eten in het dorp. Nog twee zware etappes te gaan.
Groeten, Bon Camino

Vandaag zaterdag 1 juni 2019 hebben we (samengelopen met Gudrun en Jan) een zeer zware tocht gehad. Zal later nog wat foto’s laten zien. De trip ging van Sauveterre-de-Béarn naar Ostabat. Een kleine plaats waar meerdere routes samen komen. We hadden een klim van ca 250 meer hoog in de brandende zon (meer dan 30 gr), is was gehelemaal kapot toen ik boven was. Na wat eten en drinken weer op krachten om vervolgens een iets minder stijging voor de kiezen te krijgen. Maar wel en hele mooie route met fantastische uitzichten. Na ca 26 km kwamen we aan in Ostabat om te ontdekken dat alles helemaal vol zat, tot in de verre omtrek. Na veel bellen en vragen is het toch niet gelukt om wat te vinden. En dus, heel gewoon, slapen we gewoon in d kerk tussen de banken. E is een openbaar toilet en douche dus allemaal prima. Volgende keer onze ervaring en wat foto’s. Wat Jan en ik hel bijzondere vinden is het gevoel van vrijheid en nog leuk ook.
Wordt vervolgd

Even een pauze onderweg en wat leuke kiekjes

De refuge in Roqeufort waar Danielle de vrijwillige gastvrouw was en voor mij heerlijke confit de canar met gebakken aardappeltjes heeft gemaak. Meestal zijn de refuges niet bemenst en minder goed verzorgt.

Vandaag is het vrijdag 31 mei. Vanmorgen voor zeven uur vertrokken. Een stevige wandeling met veel op en net voor de boeg en het wordt mooi=warm weer. Rond half twee kwamen liepen we Sauveterre-de-Béarn binnen en hebben ons neer laten vallen op en terras voor een paar lekkere biertjes. Ik vind dat we ze verdiend hebben. De afstand was niet zo lang maar we hebben drie keer een zeer steile klim-daling van meer dan 100 m via een glibberig bospad. Gelukkig is er niemand gevallen. De groep is wat uiteengevallen. Zit nu met Jan en Cor in een sport B&B. Even Oude dame neemt waar voor haar zoon uit Engeland, het spul staat te koop voor bijna twee ton. Maar belangrijk is dat we morgenochtend al om half zeven kunnen ontbijten en vroeg op pad. Het wordt weer warm en veel steile hellingen (en dat wordt alleen maar erger :-). Dit is het praktische deel :-) Het andere deel is de beleving. Het lukt mij steeds meer weer de spirit weer te voelen voor deze tocht. Ik ben minder bezig met het behalen van de volgend bestemming en meer met het onderweg zijn en het genieten van de prachtige omgeving. Vandaag konden we heel goed d sneeuw op de Pyreneeën zien liggen. Zondag zijn we op de voet daarvan aangeland en ga ik met Jan samen door naar de kust. Zo’n 80 km klimmen en dalen. We zullen zien..
Een emotioneel moment vandaag was dat Jan bericht kreeg van een pelgrim waar hij een tijd mee opgetrokken is dat die naar huis terug moest, had zodanige grote blaren dat hij echt niet verder kon. Het raakte hem heel erg en ik begrijp dat goed. Mij overkwam in 2014 ook dat ik moest stoppen, onverteerbaar en voor degene met wie ik toen liep erg ingrijpend. Foto’s lukt me nog steed niet maar ga het weer even proberen. Ik geniet weer erg van de tocht en de leuke gesprekken. Vanmiddag op en terras met heerlijke muziek op de achtergrond en prachtige bijzondere gesprekken. Mensen die je nog maar heel kort kent en toch al hele persoonlijke dingen vertellen die ze in hun eigen sociaal domijn niet zouden vertellen. Ik weet nu al dat ik aan deze tocht weer mooie contacten over hou.
Tot late. Bon Camino

Dinsdag 28 mei

Even een kort bericht. Foto’s plaatsen moet kunnen maar dat lukt even niet. Vandaag aangekomen in Siant-Severin weer een prima refuge. Kort samengevat heb ik de volgende route afgelegd, Captieux- Roquefort ca 35 km, Roquefort-Mont de Marsan 28 km en van daag 20 km. Voor morgen staat er nog een keer 28 km op het programme en daarna gaat het naar ruim 20 km/dag. Ik verwacht zondag in JPdePort aan te komen. En dat betekend dat ik ook nog voor eind volgende week ook nog door kan naar Irun aan de kust. Het startpunt voor een later moment voor de rest van d route naar Santiago (ca 6-8 weken).
Vandaag voor het eerst weer een beetje het gevoel van lekker vrij onderweg te zijn en minder de dwang van verder moeten. Raar om dan toch een zakelijk telefoontje of berichtje door te krijgen.
De refuges zijn ondertussen behoorlijk bezet. Gisteren leek het er op dat ik geen onderdak zou hebben echter zat er achter en afgesloten deur nog twee bedden, wel handig :-)
Vandaag ook vol en voor morgen hebben we op het laatste moment nog kunnen reserveren (iemand moet op een matje op de grond, gelukkig heb ik geen matje bij me :-)
Vandaag zou het gaan regenen maar dat bleef bij een klein buitje. Heerlijk gelopen.
Wo4t vervolgd. Bon Camino.

27 mei 2019 Mont de Marzan.

14.00 Net binnengelopen, refuge nog gesloten tot 1600 uur en dus maar even in de kroeg een biertje doen. Ook een plek waar ik voor het eerst weer WiFi heb.
Zondag na een lange trein/busreis van ca 11 uur dan toch aangekomen in Captieux, de plek waar ik in 2016 ben gestopt. Wel bijzonder om hier weer te zijn. Moest ook achterom, het codeslot bleek stuk dus was de achterdeur gewoon open. En wat denk je, twee Hollanders, Jan (hoe kan het anders) en Cor. Beide al vanaf maart onderweg en gaan door naar Santiago, nog ruim een maand onderweg nog, totaal meer dan drie maand. Toen ik Jan vroeg wat zijn vrouw daar van vond begon hij wat schaapachtig te lachen.
Ik vond het allemaal best spannend, gaat mijn lijf het houden, ga ik het weer net zo beleven als hiervoor, kan ik mijn draai weer vinden. Allemaal vragen die de komende dagen elders gaan worden.
Gelukkig was er nog een kleine supermarkt open zodat ik nog wat te eten kon krijgen, verder niets meer open. Snachts slecht geslapen van de confit de canar uit blik op brood, je moet er war voor over hebben.
Zondag morgen vroeg op stap. Doel was een b&b op ca 22 km. De route was echt saai, een oude spoordijk van meer dan 10 km kaarsrecht. Afzien dus. Ook het echte gevoel was er nog niet maar dat moet in de komende dagen ontstaan. Ik heb van te voren getraind en dat meer ik nu ook. Ik loop als een speer, de eerste stop pas na ca 10 km. In de buurt van mijn eigenlijke bestemming overwogen wat te doen, stoppen of doorlopen naar de volgende refuge in Rocuefort. Dat laatste is het geworden, vooral ook omdat het leuk was de mannen weer te ontmoeten. Ging prima hoewel de laatste km waren wel afzien :-) Eerst op het terras met Cor (laatste stukje samen gelopen. Gebruikelijk is dat ieder voor zich met eigen tempo loopt, aanpassen in tempo kost teveel energie. De verrassing van de dag was dat het een bemenste refuge was, Danielle dit keer. We waren met z’n drieën en ik had geen eten bij me :-) Dus kreeg ik van Danielle gebakken aardappelen met, ja zeker, verse confit de canar. Ook heeft zij vanmorgen voor een heerlijk ontbijt met koffie gezorg. En dat alles tegen een vrije gift, is dat niet bijzonder.
Vandaag door gelopen naar Mont de Marsan, een tocht van ca 29 km. Lijf en geest deden het weer goed vandaag. De nodige motregen gehad maar dat mag de pret niet drukken. Het was een mooie afwisselende route maar de mentale slag kwam aan het einde. Opnieuw een voormalige spoorlijn, kaarsrecht over meer dan 10 km. De goede boodschap is dat ik het weer overleeft heb :-)
Straks om 1600 naar de refuge, lekker even onder de douche.
De rest van de route ziet er wat afwisselender uit en gaat ook wat meer op en neer. De snelheid zal dan wat minder zijn maar het genieten van de omgeving zal wel toenemen denk ik. En daarmee ook het gevoel van “onderweg zijn” denk ik.
Voor nu heerlijk hier, klein dorpskroegje met heerlijk soul-muziek en lekker bier. Wordt vervolgt.

Het is nu vrijdagavond 24 mei rond 21.30. Morgenochtend om 08.18 vertrekt de trein vanuit Groningen, via Parijs en Bordeaux, dan nog een boemeltje en een bus en arriveer ca 19.30 in Captieux. Hier is een refuge achter het gemeentehuis. Hier ben ik in 2016 geëindigd en pak ik zondag de route weer op. Het bijzondere is dat je niet kunt reserveren, je ziet wel of er nog plek is. Dat vraagt  om omschakeling van het bijna volledig gecontroleerde leven met een agenda naar een leven van loslaten, accepteren dat je het gewoon niet in de hand hebt, je wel ziet wat je overkomt en er op vertrouwen dat het zich altijd wel op lost. Dat omschakelen kan ik niet vooraf, kan het prima beredeneren, heb het eerder gedaan, weet wat het betekent en hoe het voelt, maar toch. Pas als ik zaterdagavond in Captieux uit de bus stap is het loslaten en de vrijheid begonnen en volgt het omschakelproces. Voor mij is dat meestal ca 2-3 dagen en dan is het weer “gewoon”.
Met Marieke afgesproken dat we elkaar over twee weken treffen in Troyes en dan nog een weekje samen met de camper rondtrekken, beetje golfen, lekker eten, terrasjes en mooie plekken om met de camper te staan. Ik heb er zin in. Tot gauw.

Vandaag, woensdag 2april, de trein naar Langon (even voorbij Bordeaux) geboekt. Eindelijk maar toch, lang tegenaan gehangen maar toch eindelijk geregeld. Eind mei voor 12dagen weer wandelen op de Camino tot St Jean-Pied-de-Port, de bekende plaats voor pelgrims bij de grens met Spanje. Het vervolg op mijn wandeltocht van 2014 en 2016.
Heb het met het werk kunnen regelen, Marieke vind het goed dus wat zou mij nog moeten weerhouden :-) En nu de tickets binnen zijn is ook de knop om. Heb van de weeromstuit vanmiddag een nieuwe broek gekocht, en ja, natuurlijk met afritspijpen. Ik heb er weer zin in.
Komende weken wat trainen zodat mijn lijf ook voorbereid is en lichaam en geest weer samen op gaan. Als ik in zuid-F aan kom, moet ik nog een uurtje met de bus en ban dan weer in Captieux waar ik in 2016 ben gestopt. Tot de Spaanse grens is het dan ongeveer 200 km. Mooi tochtje voor de 12 dagen. Daarna weer richting huis, nog een paar weken werken, daarna vakantie en dan zie ik wel hoe het verder gaat op de Camino.
Wordt vervolgt, allemaal de groeten.