Vandaag weer een prachtige dag. Lekker geslapen, raam lekker open ( kan gewoon op de biblebelt). Zeven uur ontbijt opgehaald en op terras gegeten. Heerlijk weer, lekker ontbijt, kop koffie en jus, wat wil een mens. Om halfvol acht aan de wandel. Ww waren het dorp zo uit en in de natuur. Stevig de pas er in en vervolgens de connectie tussen onze omgeving en de route in het boekje een beetje kwijt, of beter gezegd, heftig van het padje. Wat bleek later, er lopen meer GR routes in deze omgeving en wij zaten zonder dat we het door hadden dus op een andere route. Herstel is gelukt en met een omweg van meer dan 5 km (dik uur stevig doorlopen) waren we weer terug op de route. Prachtig gebied. De tocht werd wat langer dan bedoeld, tegen vijf uur hadden we er een dikke 34 km op zitten. Nu stijve kont, heupen en spieren. Onderweg over het Kootwijkerzand een zanderig ruiterpad, we dikke 4 km lang. Niet vooruit te komen in de brandende zon. Begin ik toch wat hallucinatie te krijgen van dorstige mensen ....... Maar Jan, de diesel die niet van ophouden weet, heeft me er weer door gesleept. Gewoon hijgend en kreunend hem achtervolgen en dan komt alles weer goed. En dat was ook vandaag weer zo. Komen we Kootwijk binnen wandelen en het eerste wat we tegenkomen is een prachtig terras van een hotel. En daarmee was alles weer geregeld, lekker bier, lekker eten, gezellig terras en ook nog onderdak. Kamers wat gedateerd, douchen op de gang, we zijn de enige gasten, morgen zijn ze gesloten dus krijgen we vanavond al een ontbijtpakketje, helaas geen koffie en bij vertrek laten we de deur van de achteruitgang gewoon open. Hoe makkelijk kan het zijn. Het eten was top. Ramen wijt open, uitzicht op het met riet bekleedde dak van de buren, de vogels fluiten en Jan staat onder de douch. Het kan zo lekker eenvoudig zijn. Het motto voor vandaag; regel niet te veel en je beleefd vanalles. Bon Camino.