27 mei 2019 Mont de Marzan.
14.00 Net binnengelopen, refuge nog gesloten tot 1600 uur en dus maar even in de kroeg een biertje doen. Ook een plek waar ik voor het eerst weer WiFi heb.
Zondag na een lange trein/busreis van ca 11 uur dan toch aangekomen in Captieux, de plek waar ik in 2016 ben gestopt. Wel bijzonder om hier weer te zijn. Moest ook achterom, het codeslot bleek stuk dus was de achterdeur gewoon open. En wat denk je, twee Hollanders, Jan (hoe kan het anders) en Cor. Beide al vanaf maart onderweg en gaan door naar Santiago, nog ruim een maand onderweg nog, totaal meer dan drie maand. Toen ik Jan vroeg wat zijn vrouw daar van vond begon hij wat schaapachtig te lachen.
Ik vond het allemaal best spannend, gaat mijn lijf het houden, ga ik het weer net zo beleven als hiervoor, kan ik mijn draai weer vinden. Allemaal vragen die de komende dagen elders gaan worden.
Gelukkig was er nog een kleine supermarkt open zodat ik nog wat te eten kon krijgen, verder niets meer open. Snachts slecht geslapen van de confit de canar uit blik op brood, je moet er war voor over hebben.
Zondag morgen vroeg op stap. Doel was een b&b op ca 22 km. De route was echt saai, een oude spoordijk van meer dan 10 km kaarsrecht. Afzien dus. Ook het echte gevoel was er nog niet maar dat moet in de komende dagen ontstaan. Ik heb van te voren getraind en dat meer ik nu ook. Ik loop als een speer, de eerste stop pas na ca 10 km. In de buurt van mijn eigenlijke bestemming overwogen wat te doen, stoppen of doorlopen naar de volgende refuge in Rocuefort. Dat laatste is het geworden, vooral ook omdat het leuk was de mannen weer te ontmoeten. Ging prima hoewel de laatste km waren wel afzien :-) Eerst op het terras met Cor (laatste stukje samen gelopen. Gebruikelijk is dat ieder voor zich met eigen tempo loopt, aanpassen in tempo kost teveel energie. De verrassing van de dag was dat het een bemenste refuge was, Danielle dit keer. We waren met z’n drieën en ik had geen eten bij me :-) Dus kreeg ik van Danielle gebakken aardappelen met, ja zeker, verse confit de canar. Ook heeft zij vanmorgen voor een heerlijk ontbijt met koffie gezorg. En dat alles tegen een vrije gift, is dat niet bijzonder.
Vandaag door gelopen naar Mont de Marsan, een tocht van ca 29 km. Lijf en geest deden het weer goed vandaag. De nodige motregen gehad maar dat mag de pret niet drukken. Het was een mooie afwisselende route maar de mentale slag kwam aan het einde. Opnieuw een voormalige spoorlijn, kaarsrecht over meer dan 10 km. De goede boodschap is dat ik het weer overleeft heb :-)
Straks om 1600 naar de refuge, lekker even onder de douche.
De rest van de route ziet er wat afwisselender uit en gaat ook wat meer op en neer. De snelheid zal dan wat minder zijn maar het genieten van de omgeving zal wel toenemen denk ik. En daarmee ook het gevoel van “onderweg zijn” denk ik.
Voor nu heerlijk hier, klein dorpskroegje met heerlijk soul-muziek en lekker bier. Wordt vervolgt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten